Аль-Муддассир сүресі — Аят 45

1. Сөздердің мағынасы:

• نَخُوضُ — біз батамыз, араласамыз, яғни бос әрі жарамсыз нәрселерге кірісеміз.
• الْخَائِضِينَ — батып, араласып жүргендер; жалған мен адасушылыққа батқан адамдар.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят тозаққа тап болған күнәкарлардың өздерінің күнәларын мойындап айтқан сөздерінің бір бөлігі. Олар: «Біз жалған мен бос нәрселерге батып жүрген адамдармен бірге біз де батып, солармен бірге жүрдік» дейді. Яғни олар тек өздері жалғыз адаспаған, қайта жалған сөздерге, өсек-аянға, күнә мен адасушылыққа батқан адамдармен бірге болып, солардың ісіне ортақтасқан. Олар бұл әрекеттерін тоқтатпаған, тәубе етпеген, тіпті оны дұрыс деп санаған. Осылайша олар бос әңгімелерге, күнәлі істерге және шындықтан жалтаруға өздерін толық берген. Бұл — адамды тозаққа апаратын себептердің бірі: жаман ортамен бірге болып, жаман істерге араласу және одан қайтпау.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Адам қандай ортада жүрсе, соған ұқсайды. Жаман орта адамды бірте-бірте жамандыққа батырады. Сондықтан жақсы, тақуа адамдармен дос болу — иманды сақтаудың кілті.
• Бос әңгімеге, өсекке, жалған сөзге және күнәлі істерге араласу — адамды Алланың разылығынан алыстатады. Уақытты пайдалы істерге жұмсау керек.
• Күнәні кішкентай демей, одан бірден бас тартып, тәубе ету — құтылудың жолы. Аяттағылар тәубе етпей, өкінбей, сол күйінде қалып қойған.
• Қиямет күні әркім өз ісі үшін жауап береді. Басқалармен бірге жасалған жамандық та жауапкершіліктен құтқармайды.
• Құран адамды ойлануға шақырады: мен қандай ортадамын, қандай әңгімелерге араласып жүрмін? Осыны өзіне сұрақ қойып, жақсылыққа бет бұру — иманның белгісі.