Surat Al-Muddassir — Ayat 47

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• الْيَقِينُ (al-yaqīn): Ing kene tegesé pati utawa kematian, amarga pati iku sawijining perkara kang mesthi lan ora bisa diragu-ragu bakal kelakon.
• حَتَّى (ḥattā): Tembung iki tegesé nganti utawa sakdurunge, nuduhake wektu pungkasan saka sawijining kahanan.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki isih nyambung karo critane wong-wong kafir lan wong-wong kang padha nglakoni dosa gedhe ing dina kiamat. Nalika padha ditakoni dening para ahli surga: "Apa kang njalari kowe mlebu neraka?" banjur padha mangsuli kanthi jujur yen ing donya biyen dheweke ora tau nindakake shalat, ora tau menehi sedekah marang wong mlarat, lan seneng ngrembug bab-bab kang ora ana gunane karo wong-wong kang padha kesasar. Luwih saka iku, dheweke uga maido lan ora percaya marang dina pembalasan (dina kiamat).

Kabeh tumindak ala mau terus ditindakake nganti tekane pati. Tegese, dheweke ora tau mertobat lan ora tau ninggalake kekafirane nganti nyawane wis tekan gorokan. Nalika pati wis teka, wis ora ana maneh kesempatan kanggo mertobat lan ngowahi lakune. Pati iku diarani "al-yaqīn" (kang mesthi), amarga pati iku perkara kang ora bisa diragu-ragu, mesthi bakal kelakon marang saben uwong.

Dadi, ayat iki nuduhake yen wong-wong mau wis kebacut ing kekafirane nganti pungkasan uripe, lan pati dadi wates antarane dheweke lan kesempatan kanggo mertobat. Sawise pati teka, ora ana maneh pangarep-arep kanggo dheweke kajaba siksa.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Pati iku mesthi teka, ora ana uwong kang bisa ngindari. Mula, aja nganti kita nundha-nundha kanggo mertobat lan nindakake kabecikan.
• Kesempatan mertobat iku winates, yaiku sakdurunge pati teka. Sawise pati, ora ana maneh kesempatan kanggo ngowahi nasib.
• Shalat lan sedekah iku tandha-tandha iman kang penting. Wong kang ninggalake shalat lan ora gelem nulungi wong mlarat, iku tandha atine wis adoh saka agama.
• Aja seneng ngrembug bab kang ora ana gunane lan aja cedhak-cedhak karo wong-wong kang kesasar, amarga bisa nggawa kita menyang dalan kang salah.
• Percaya marang dina kiamat iku dadi dhasar kanggo nindakake kabecikan lan ngedohi tumindak ala.
• Islam iku agama kang gampang lan kebak pangapura, nanging pangapura iku mung kanggo wong kang isih urip lan gelem mertobat. Mula, ayo padha nggunakake wektu urip iki kanthi apik kanggo ngibadah marang Allah, supaya kita ora kalebu wong kang rugi ing akherat.