Soera Al-Muddaththir — Vers 50

Woordverklaringen:

• حُمُرٌ (hoemoeroen): meervoud van himaar (ezel). Hier wordt de wilde ezel bedoeld.
• مُسْتَنْفِرَةٌ (moestanfirah): zeer opgeschrikt, hevig wegvluchtend, doodsbang.

Tafsir (uitleg) van de vers:

Allah de Verhevene beschrijft hier de toestand van de ongelovigen die zich afkeren van de Koran en de vermaningen die erin staan. Zij zijn als wilde ezels die in paniek wegvluchten, opgeschrikt door een aanvallende leeuw. Net zoals die ezels in doodsangst rennen zonder na te denken, zo vluchten deze mensen weg van de Waarheid zonder deze te overdenken. Zij keren hun rug naar de Koran, niet omdat zij twijfelen aan de inhoud, maar uit pure afkeer en koppigheid. Zij zijn bang dat de Koran hun wereldse belangen en gewoonten zal verstoren, en daarom ontvluchten zij de boodschap van hun Schepper.

Deze gelijkenis is zeer treffend: het toont de irrationaliteit van hun gedrag. Een wilde ezel die voor een leeuw vlucht, heeft een geldige reden voor zijn vlucht. Maar deze mensen vluchten voor het beste wat hen kan overkomen: de leiding van Allah. Zij rennen weg van hun eigen redding, terwijl de Koran juist de weg naar geluk in dit leven en het Hiernamaals is.

Boodschap voor de lezer:

Beste broeder, beste zuster, dit vers nodigt ons uit om na te denken over onze eigen houding tegenover de Koran. Zijn wij soms ook niet zoals die opgeschrikte ezels wanneer wij worden opgeroepen tot het goede? Vluchten wij soms weg wanneer wij de waarheid horen omdat het ons ongemakkelijk maakt? Laten wij ons hart openstellen voor het Boek van Allah. De Koran is geen last, maar een geschenk. Het is de levenshandleiding van de Schepper, vol barmhartigheid en wijsheid. Wie zich ervoor afkeert, verliest het grootste goed; wie het omarmt, vindt rust, leiding en succes in beide werelden. Sta niet toe dat jouw hart vlucht voor de waarheid, maar laat het tot rust komen in de overgave aan Allah.