Suurah Al-Muddaththir — Aayad 50

Macnaha Erayada:

• حُمُرٌ: waa jamac (wadar) ee erayga حمار (dameer), waxaana loola jeedaa dameeraha duurjoogta ah (dameeraha xayawaanka ah ee aan la dabar-jarin).
• مُسْتَنْفِرَةٌ: waxaa loola jeedaa kuwa aad u carara, kuwa cabsanaya oo si xooggan u baxsada (neefafka baqanaya).

Tafsiirka:

Allaah Subxaanahu watacaalaa wuxuu ku tilmaamay mushrikiinta iyo gaalada Qur'aanka ka cararaya inay yihiin kuwa isaga leexanaya xaqa iyo wacdigiisa, isagoo la mid dhigay dameeraha duurjoogta ah ee aad u baqanaya oo si xoog leh u cararaya. Sida dameeraha duurjoogta ah ay u cararaan markay arkaan libaax ama wax cabsisa, sidoo kale gaaladu waxay u cararaan Qur'aanka iyo wacdigiisa, iyagoo ka baxsanaya inay maqlaan ama aqbalaan. Tani waxay muujinaysaa xaaladdooda xun iyo nafarkooda ba'an ee xaqa ka cararidda, waxayna tusinaysaa inay yihiin kuwo ka fogaaday hanuunka iyo runta si ay uga baxsadaan waajibaadka Iimaanka.

Faa'iidooyin laga qaadan karo aayaddan:

1. Qur'aanku waa hanuun iyo naxariis, wuxuuna u soo baxay dadka si ay ugu hanuunaan, laakiin kuwa ka carara waa kuwa naftooda dhibaya, ma aha Qur'aanka wax dhib ah.
2. Tilmaantan cajiibka ah waxay ku tusinaysaa in gaaladu ay ka fogeeyeen caqligooda, maxaa yeelay waxay ka cararayaan wax iyaga khayr u ah, sida dameeraha aan caqliga lahayn.
3. Naxariista Islaamka waxay ku tusantahay in Qur'aanku u yimid dadka oo dhan, laakiin qofkii doona hanuun wuu hanuuni, qofkii doona baadi wuu baadi, waana ikhtiyaar uu Allaah siiyay dadka.
4. Aayaddu waxay ku digaysaa in aan ka fogaanayno dabeecadda gaalada ah ee ka cararidda xaqa, isla markaana ku boorrinaysa inaan u dhawaanno Qur'aanka oo aan ku fiirsanno macnihiisa.