Sura Al-Muddaththir — Werset 50

Znaczenie słów:

• حُمُرٌ – dzikie osły (liczba mnoga od حمار).
• مُسْتَنفِرَةٌ – bardzo przestraszone, uciekające w popłochu, płoszące się.

Tafsir (interpretacja) wersetu:

Allah Wszechmogący opisuje postawę bałwochwalców z Mekki wobec Koranu i zawartych w nim napomnień. Pomimo że słuchali oni wersetów, odwracali się od nich z pogardą i uciekali od prawdy, nie chcąc jej przyjąć. W swoim uporze i niechęci przypominali dzikie osły, które w panicznym strachu uciekają przed niebezpieczeństwem – na przykład przed lwem lub myśliwym. Tak jak te zwierzęta nie słuchają żadnych nawoływań i pędzą przed siebie w ślepym przerażeniu, tak i oni – gdy słyszeli słowa Allaha – uciekali od nich, zamykając serca i uszy na prawdę. Ich ucieczka nie wynikała z rozsądku, lecz z zacietrzewienia i ślepego uporu. Byli tak przerażeni wezwaniem do monoteizmu, jak dzikie zwierzęta przestraszone nagłym niebezpieczeństwem.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Werset ukazuje, jak wielkim błogosławieństwem jest otwarte serce na przyjęcie prawdy – człowiek, który słucha Koranu z pokorą i zrozumieniem, różni się od tych, którzy uciekają od niego jak dzikie zwierzęta.
2. Przypomina nam, że ucieczka od prawdy jest cechą ludzi zagubionych, natomiast mądrość polega na tym, by zatrzymać się i rozważyć słowa Stwórcy, zanim będzie za późno.
3. Werset uczy nas szacunku do Koranu – jeśli ktoś odwraca się od niego, traci największy skarb, a jeśli go przyjmuje, zyskuje światło prowadzące do szczęścia w obu światach.
4. Zachęca do refleksji nad własnym postępowaniem: czy nie uciekamy czasem od obowiązków religijnych lub napomnień, tak jak te zwierzęta uciekały od niebezpieczeństwa? Przestroga ta ma nas skłonić do powrotu na prostą drogę.
5. Werset pokazuje też, że Allah nie pozostawił ludzi bez ostrzeżenia – wysyłał im Koran i proroków, a ci, którzy odrzucają to wezwanie, sami ponoszą konsekwencje swojego wyboru.