Sura Al-Kijama — Werset 12

Znaczenie słów:

• اَلْمُسْتَقَرّ — miejsce powrotu, ostateczne przeznaczenie, dokąd wszystko zmierza.

Tafsir (wyjaśnienie):

W Dniu Zmartwychwstania, kiedy człowiek będzie chciał uciec i szukać ratunku, nie znajdzie żadnego schronienia ani miejsca, które mogłoby go ochronić. Wszelkie drogi ucieczki zostaną zamknięte, a całe stworzenie — zarówno ludzie, jak i dżiny — stanie przed swoim Panem. To On jest jedynym celem i ostatecznym przeznaczeniem wszystkich istot. W tym dniu nie będzie żadnego innego miejsca, dokąd można by się udać, żadnego oparcia poza Bogiem. Każdy powróci do swojego Stwórcy, aby zdać rachunek ze swoich czynów i otrzymać sprawiedliwą zapłatę — dobrzy otrzymają nagrodę, a źli poniosą karę. Ten werset podkreśla, że cała ludzkość, niezależnie od swojej pozycji czy siły, musi stanąć przed Bogiem, który jest jedynym Władcą i Sędzią w tym dniu.

Korzyści płynące z tej ajat:

• Świadomość, że każdy człowiek powróci do swojego Pana, uczy pokory i przypomina, że życie doczesne jest tylko krótkim etapem przed wiecznym życiem.
• Ten werset wzywa do ciągłej samokontroli i odpowiedzialności za swoje czyny, ponieważ nic nie pozostanie ukryte przed Bogiem.
• Daje nadzieję wierzącym, że ich dobre uczynki nie przepadną, a sprawiedliwość Boża objawi się w pełni w Dniu Sądu.
• Przypomina, że prawdziwy spokój i bezpieczeństwo można znaleźć jedynie w bliskości Boga, a nie w ucieczce od Niego.