Surja El-Kijame — Ajet 12

Kuptimet e fjalëve:

• el-Mustekarr: vendbanimi, vendi i kthimit dhe i qëndrimit përfundimtar.

Tefsiri i Ajetit:

Në këtë ajet, Allahu i Lartësuar i drejtohet njeriut që në momentet e vështira të Ditës së Kijametit kërkon të ikë dhe të shpëtojë, duke i thënë se nuk ka arratisje as strehim atë ditë. Çdo njeri, sado që të përpiqet të largohet, do të kuptojë se i gjithë kthimi dhe vendbanimi përfundimtar është vetëm te Zoti i tij. Atë ditë, të gjitha krijesat do të dalin para Allahut dhe secili do të marrë shpërblimin ose dënimin që meriton sipas veprave të tij. Pra, nuk ka asnjë rrugë shpëtimi nga llogaria e Allahut, sepse te Ai është vendi i fundit i të gjithëve – qoftë në Xhennet, qoftë në Xhehennem.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ajeti na mëson se çdo njeri, pavarësisht nga fuqia apo pozita e tij, një ditë do të kthehet te Zoti i tij dhe nuk ka asnjë strehim tjetër përveç Tij. Kjo na bën të ndiejmë përulësi dhe varësi ndaj Allahut.
2. Na nxit të përgatitemi për atë Ditë të Madhe duke bërë vepra të mira dhe duke u larguar nga mëkatet, sepse atje do të shohim rezultatin e punës sonë.
3. Ajeti na jep shpresë dhe qetësi, sepse na tregon se drejtësia e Allahut është e përsosur – askush nuk do të dëmtohet dhe askush nuk do të ketë padrejtësi. Kjo na bën të duam ta njohim më shumë Zotin tonë dhe t'i bindemi Atij me dashuri dhe vetëdije.
4. Na kujton se jeta e kësaj bote është e përkohshme dhe se jeta e vërtetë është ajo pas ringjalljes, prandaj duhet të punojmë për atë jetë të përhershme.