Surat Al-Qiyamah — Ayat 22

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• وُجُوهٌ : rai-rai, yaiku rai para manungsa ing dina kiyamat.
• يَوْمَئِذٍ : ing dina iku, yaiku dina kiyamat.
• نَّاضِرَةٌ : padhang njingglang, sumunar, ayu lan seger, ora katon susah. Asale saka tembung "nadrah" kang ateges seger lan ayu amarga kebak kanikmatan.

2) Tegese ayat:

Ing dina kiyamat, ana rai-rai kang katon padhang njingglang lan sumunar. Rai-rai iku raine wong-wong kang padha mukmin lan kalebu wong kang begja ing akhirat. Ora mung ayu lan seger, nanging uga kebak cahya lan kamulyan. Wong-wong iki bakal bisa nyawang Pangerane, yaiku Allah SWT, lan ngrasakake kanikmatan kang gedhe banget. Rai kang kaya mangkene iku dadi tandha yen wong-wong mau bakal oleh kabagyan langgeng ing suwarga, adoh saka siksa lan kasusahan.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki menehi pangarep-arep marang wong mukmin yen ing akhirat bakal oleh kabagyan kang gedhe, yaiku bisa nyawang Allah lan ngrasakake kanikmatan kang ora bisa digambarake ing donya.
• Dadi pangeling yen urip ing donya iki mung sedhela, mula kudu ngupaya dadi wong kang taat marang Allah supaya ing akhirat raine padhang lan ora susah.
• Ayat iki nuwuhake rasa seneng lan semangat kanggo nglakoni kabecikan, amarga saben kabecikan bakal diganjar kanikmatan kang nyata ing akhirat.
• Nuduhake yen Islam iku agama kang kebak kabar bungah kanggo wong-wong kang padha iman lan taqwa, mula kita kudu saya tresna marang Islam lan Al-Qur'an.