سورت انسان — آیت 10

د معناوي نکتې:

• عَبُوسًا: هغه ورځ چې مخونه يې له سختۍ او وېرې څخه تاوېږي او تندي یې راګونځي.
• قَمْطَرِيرًا: ډېر سخت، تریخ او هولناک.

د آیت تفسیر:

دا د نیکانو او متقيانو خبره ده چې وايي: مونږ د خپل رب له عذابه وېرېږو، له هغې ورځې چې ډېره سخته او هولناکه ده؛ هغه ورځ چې مخونه به یې د وېرې له امله تاوېږي او تندي به راګونځي، لکه څنګه چې د هغې ورځې د سختۍ او وحشتناکتوب له امله مخونه تریخ او بدحاله شي. دا وېره د دوی د ایمان او د الله تعالی د عظمت د پېژندنې له امله ده، ځکه چې دوی پوهېږي چې د قیامت ورځ به ډېره سخته وي او یوازې هغه څوک به په امن کې وي چې الله تعالی یې وبخښي.

فايدې:

• د نیکانو په زړونو کې د الله تعالی له عذابه وېره وي، او دا وېره دوی ته د نیکو اعمالو کولو ته هڅونه ورکوي.
• د قیامت د ورځې یادونه د انسان زړه نرموي او د الله تعالی له نافرمانۍ څخه یې منع کوي.
• دا آیت مونږ ته ښیي چې د الله تعالی عبادت باید له مینې او وېرې سره یوځای وي، نه یوازې د ډالۍ یا ثواب لپاره.
• د نیکیو کول باید د الله تعالی د رضا لپاره وي، نه د خلکو د ستاینې یا بدلې لپاره.