سوره انسان — آیه 10

معانی کلمات:

• عَبُوسًا: روزی که چهرهها در آن درهمکشیده و عبوس میشود.
• قَمْطَرِیرًا: بسیار سخت، دشوار و هولناک.

تفسیر آیه:

این جمله بخشی از سخنان نیکوکاران (ابرار) است که در دنیا اعمال صالح انجام میدادند و در آخرت از نعمتهای بهشتی برخوردار میشوند. آنان در بیان دلیل اعمال نیک خود میگویند: «ما از پروردگار خود میترسیم از روزی که چهرهها در آن درهمکشیده و عبوس است و سختی و شدت آن بسیار عظیم و هولناک است.» در آن روز، چهره گنهکاران از شدت وحشت و ترس درهم میرود و پیشانیها از عظمت آن روز چین برمیدارد. این ترس، نه ترس بیهوده، بلکه ترسی آگاهانه و ناشی از ایمان به عظمت خداوند و حساب و جزای اوست. آنان با این ترس، انگیزهای برای انجام اعمال نیک و پرهیز از گناه در خود ایجاد میکنند و اعمالشان را خالصانه برای رضای خدا انجام میدهند.

فواید و پیامهای آیه:

• ترس از روز قیامت و عظمت آن، انگیزهای قوی برای انجام اعمال نیک و دوری از گناه در زندگی انسان است.
• مؤمنان واقعی، اعمال خود را نه برای جلب توجه یا ستایش مردم، بلکه از روی ترس از خدا و امید به رحمت او انجام میدهند.
• شناخت روز قیامت و سختیهای آن، انسان را به آمادگی برای آن روز دعوت میکند و او را از غفلت و سرگرمی به دنیا بازمیدارد.
• این آیه نشان میدهد که ایمان واقعی، ترکیبی از محبت و امید به رحمت خدا و ترس از عذاب اوست که انسان را به راه راست هدایت میکند.