سوره مرسلات — آیه 47

معانی کلمات:

• وَیْلٌ: هلاک، عذاب شدید و سختی که بر کسی نازل میشود.
• یَوْمَئِذٍ: در آن روز (روز قیامت).
• لِلْمُکَذِّبِینَ: برای کسانی که (آیات خدا و روز جزا را) دروغ میشمارند.

تفسیر آیه:

در این آیه، خداوند متعال تهدیدی سخت و هولناک را متوجه کسانی میکند که روز قیامت، حساب و جزای الهی را انکار مینمایند. «ویل» به معنای هلاکت، عذاب دردناک و خسران عظیم است که در آن روز بزرگ، گریبانگیر دروغگویان و منکران حقیقت خواهد شد. اینان کسانی هستند که با وجود دلایل روشن و نشانههای آشکار، نعمتهای دنیوی زودگذر را بر آخرت جاویدان ترجیح دادند و خود را با لذتهای ناچیز و فانی، در معرض عذاب ابدی قرار دادند. در حقیقت، این جمله هشداردهنده و بیمدهندهای است که عاقبت شوم تکذیبکنندگان را در پیشگاه عدل الهی ترسیم میکند؛ روزی که هیچ پناهگاه و نجاتدهندهای برای آنان وجود نخواهد داشت و پشیمانی و حسرت، تمام وجودشان را فرا میگیرد.

فواید و درسهای آیه:

• انکار حقایق الهی و روز جزا، سرانجامی جز هلاکت و عذاب ندارد؛ پس عاقل کسی است که پیش از فرا رسیدن آن روز، به ایمان و عمل صالح روی آورد.
• لذتهای دنیوی هر چند اندک و زودگذر باشند، هرگز ارزش آن را ندارند که انسان خود را در معرض خشم و عذاب جاودان خداوند قرار دهد.
• این آیه دعوتی است به تفکر و عبرتگیری؛ تا انسان با شناخت عاقبت تکذیبکنندگان، راه حق و سعادت را برگزیند و از سرنوشت شوم آنان عبرت بگیرد.
• رحمت و عدالت الهی اقتضا میکند که هم بشارت برای مؤمنان باشد و هم هشدار برای منکران، تا راه هدایت برای همه روشن و آشکار گردد.