Аль-Мурсалят сүрәсе — Аять 47

Сүзләрнең мәгънәләре:

• Вәйл — һәлакәт, каты ґәзаб, хәсрәт.
• Йәүмәизин — ул көндә (Кыямәт көнендә).
• Лил-мүкәззибин — ялганга санаучыларга, Ахирәт көнен инкяр итүчеләргә.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә Кыямәт көнендәге ґәзабны искәртеп: "Ул көндә һәлакәт һәм каты ґәзаб ялганга санаучыларга булыр", — дип белдерә. Алар бу дөньяда үзләренә бирелгән аз гына вакытлы рәхәтлекләр өчен Ахирәтне, терелеп торуны, хисапны һәм җәзаны инкяр иттеләр. Нәтиҗәдә, алар үзләрен мәңгелек ґәзабка дучар иттеләр. Ул көндә аларга һәлакәт булыр, чөнки алар Аллаһының вәгъдә иткән ґәзабын чын дип санамадылар һәм Пәйгамбәрләр китергән хакны ялганга чыгардылар. Бу аять аларның хәлен тасвирлый: алар өчен ул көн иң авыр һәм кайгылы көн булачак.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Аллаһы Тәгаләнең вәгъдә иткән ґәзабы хактыр, аны инкяр итүчеләр, әлбәттә, үз җәзаларын алырлар.
• Дөньядагы аз гына вакытлы рәхәтлекләр өчен мәңгелек ахирәтне сату — иң зур югалту.
• Мөэмин кеше һәрвакыт Ахирәт көнен искә тотып, Аллаһыга итәгать итәргә һәм аның рәхмәтенә ирешергә тырышырга тиеш.
• Бу аять кешеләрне Аллаһының ґәзабыннан куркытып, тәүбә итәргә һәм дөрес юлга кайтырга өнди.