ซูเราะฮฺ อัล-มุรซะลาต — อายะฮฺ 47

คำอธิบายคำศัพท์:

• وَيْلٌ (วิล) หมายถึง ความหายนะ ความพินาศ และการลงโทษอันแสนสาหัส
• يَوْمَئِذٍ (เยา-มะ-อิซิน) หมายถึง ในวันนั้น คือวันกิยามะฮ์
• لِلْمُكَذِّبِينَ (ลิลมุกัซซิบีน) หมายถึง บรรดาผู้ปฏิเสธ (วันแห่งการตอบแทน)

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้เป็นการประกาศความหายนะและความวิบัติจากอัลลอฮ์แก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาในวันกิยามะฮ์ ซึ่งเป็นวันแห่งการตอบแทนและการตัดสินความดีความชั่วทั้งมวล

ในวันนั้น พวกเขาจะต้องเผชิญกับความหายนะและความทุกข์ทรมานอย่างสาหัส เนื่องจากการที่พวกเขาได้ปฏิเสธวันแห่งการฟื้นคืนชีพและการตอบแทน และได้เมินเฉยต่อคำสัญญาของอัลลอฮ์ พวกเขาหลงระเริงอยู่กับความสุขทางโลกเพียงชั่วคราว โดยไม่คิดถึงผลที่จะตามมาในวันปรโลก ซึ่งทำให้พวกเขาต้องประสบกับความสูญเสียอย่างใหญ่หลวงและถาวร

การกล่าวซ้ำอายะฮ์นี้ในหลายตำแหน่งของสูเราะฮ์นี้ เป็นการเน้นย้ำถึงความรุนแรงของการลงโทษ และเป็นการตักเตือนแก่มนุษย์ให้ตระหนักถึงผลของการปฏิเสธความจริง

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. การปฏิเสธวันแห่งการตอบแทนเป็นบ่อเกิดของความหายนะทั้งปวง เพราะเมื่อมนุษย์ไม่เชื่อว่าตนจะถูกสอบสวนและรับผลของการกระทำ เขาก็จะกล้าทำความชั่วทุกอย่างโดยไม่เกรงกลัว
2. ความสุขทางโลกเป็นเพียงสิ่งชั่วคราวและไม่ยั่งยืน ขณะที่ความทุกข์ทรมานในวันปรโลกนั้นถาวรและไม่มีที่สิ้นสุด การแลกเปลี่ยนสุขชั่วคราวกับทุกข์นิรันดร์คือความโง่เขลาที่สุด
3. พระเมตตาของอัลลอฮ์ที่ทรงส่งบรรดาร่อซูลและคัมภีร์มาเตือนมนุษย์นั้นเป็นความโปรดปรานอันยิ่งใหญ่ ผู้ใดที่ปฏิเสธคำเตือนนี้ย่อมไม่มีข้อแก้ตัวใด ๆ ในวันกิยามะฮ์
4. การศรัทธาในวันปรโลกเป็นแรงผลักดันให้มนุษย์ประกอบความดี ละเว้นความชั่ว และดำเนินชีวิตอย่างมีความรับผิดชอบต่อการกระทำของตน ซึ่งนำไปสู่สังคมที่สงบสุขและเปี่ยมด้วยคุณธรรม