Surat An-Naba — Ayat 23

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• لَّابِثِينَ (lābitsīn): wong-wong kang padha manggon utawa tetep ana ing kono.
• أَحْقَابًا (aḥqāban): iki jamak saka tembung "ḥuqb", tegesé wektu kang dawa banget, yaiku wolung puluh taun miturut sawenèh panemu. Nanging ing kene dudu tegesé wektu kang diwatesi cacahe, amarga ora ana watesé kajaba langgeng tanpa pungkasan.

1. Tafsiré ayat:

Ayat iki nerangake kahanane wong-wong kafir kang padha mlebu ing neraka Jahanam. Wong-wong mau padha manggon lan tetep ana ing kono ing salawas-lawase, ora ana pungkasane. Wektu kang padha dilakoni iku dawa banget, nganti ora bisa diétung nganggo ukuran wektu ing donya. Saben-saben wektu kang wis diliwati, banjur ana wektu manèh kang nggentèni, lan sateruse tanpa ana pungkasan. Dadi, tembung "aḥqāban" ing kene nuduhake wektu kang tanpa wates, dudu mung wolung puluh taun utawa sawetara atus taun, nanging langgeng ing sajroning siksa. Iki minangka piwales kang adil saka Allah marang wong-wong kang padha maido lan ora gelem percaya marang dhawuhe Allah nalika ing donya.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake marang kita kabèh supaya padha wedi lan ngati-ati aja nganti tumindak kafir lan maido marang Allah, amarga siksa neraka iku langgeng lan ora ana pungkasane.
• Kita padha dijak ngerti yen urip ing donya iki mung sedhela, mula kudu digunakake kanggo ngibadah lan nindakake kabecikan, supaya ora kena siksa kang langgeng.
• Ayat iki uga nuduhake kaadilan Allah, kang menehi piwales marang saben wong miturut lakune dhewe-dhewe. Wong kang padha nglakoni ala lan ora gelem manut, bakal nampa piwales kang setimpal.
• Kanggo wong-wong kang padha iman lan taqwa, ayat iki dadi pangeling supaya tetep istiqamah ing dalan kang bener, amarga swarga iku panggonan kang kebak kabagyan lan langgeng tanpa pungkasan.
• Kita padha dijak tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an iku pituduh kang paling bener kanggo urip ing donya lan akhirat.