سورت نبأ — آیت 23

د معنايونه:

• لابِثِينَ: پاتې کېدونکي، استوګن کېدونکي.
• أَحْقَابًا: د «حُقْب» جمع دی، چې اوږد مهال او زمانې ته ویل کېږي. یو حُقْب اتیا کاله دی، خو دلته محدود شمېر نه دی مراد، بلکې د تل لپاره پاتې کېدل او نه ختمېدونکي دورې دي.

تفسیر:

دا آیت د هغو کافرانو د برخلیک په اړه خبر ورکوي چې د قیامت په ورځ به د دوی لپاره جهنم چمتو وي. دوی به په دغه اور کې اوږدې او پرله پسې زمانې تېروي، چې هیڅ پای او ختم به نه لري. دا پاتې کېدل یوازې د څو کلونو یا څو دورو لپاره نه دي، بلکې دا د تل لپاره ده؛ ځکه چې د دوی کفر او سرغړونه په دنیا کې دومره سخته وه چې سزا یې هم د تل لپاره ده. دوی به هلته نه یو څه یخ څښاک ومومي چې د اور تودوخه یخه کړي، او نه به داسې خواړه ورکول کېږي چې د دوی لوږه ختمه کړي، پرته له ګرمو اوبو او د زخمونو ځینې ناپاکه مواد چې د دوی عذاب نور هم زیاتوي. دا سزا د دوی د عملونو سره سمه او عادلانه ده، ځکه چې دوی په دنیا کې د الله تعالی نافرماني کوله او د هغه په آیتونو یې درواغ ویل.

فايدې:

• دا آیت موږ ته د الله تعالی د عدل او انصاف یادونه کوي؛ هغه څوک چې په دنیا کې یې بدي کړې، په آخرت کې به یې سزا ویني، او دا سزا به د هغه د کړنو سره سمه وي.
• دا آیت د کافرانو او سرغړوونکو لپاره یو سخت خبرداری دی، چې دوی باید له خپلو بدو کړنو توبه وباسي او د الله تعالی لوري ته راوګرځي.
• دا آیت مومنانو ته د هغو نعمتونو قدرداني ور زده کوي چې الله تعالی دوی ته په جنت کې ورکړي دي، او دوی ته دا هیله ورکوي چې د الله تعالی د اطاعت په لاره کې ثابت قدمه پاتې شي.
• دا آیت د آخرت د تل پاتې کېدو حقیقت روښانه کوي، چې دنیا لنډه او فاني ده، او اصلي ژوند په آخرت کې دی؛ نو انسان باید د تل پاتې ژوند لپاره چمتووالی ونیسي.