Ан-Наба сүрәсе — Аять 27

Сүзләр мәгънәсе:

• يَرْجُونَ — монда "куркырга" мәгънәсендә кулланылган, чөнки гарәп телендә "раҗа" кайвакыт "хәүф" (курку) мәгънәсендә килә.
• حِسَابًا — Кыямәт көнендәге хисап-күзәтү, бәндәләрнең гамәлләреннән сорау алу.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә кәферләрнең хәлен сыйфатлый: алар дөньяда яшәгән чакларында Кыямәт көнендәге хисаптан курыкмадылар, чөнки алар үледән соң терелүгә һәм Аллаһы каршында торырга ышанмадылар. Аларның йөрәкләре үлемнән соңгы тормышка ышанмау сәбәпле катып калган иде, шуңа күрә алар гөнаһлардан тыелмадылар, пәйгамбәрләрне ялганга санадылар һәм ахирәт өчен бернинди әзерлек күрмәделәр. Әгәр алар чыннан да хисап булачагына ышанган булсалар, Аллаһыга иман китерерләр һәм изге гамәлләр кылырлар иде. Ләкин аларның ышанмаулары аларны хисаптан курыкмауга китерде, һәм бу аларның һәлакәтенә сәбәп булды.

Аятьтән алынган файдалар:

• Кыямәт көненә һәм хисапка ышану — кешене гөнаһлардан тыеп, изге гамәлләргә өндәүче иң зур дәртләндергеч факторларның берсе.
• Ахирәткә ышанмау кешенең бөтен гамәлләрен боза һәм аны чиксез гөнаһларга төшерә.
• Мөэмин кеше һәрвакыт Аллаһы алдында хисап бирәчәген истә тотып яшәргә тиеш, бу аның тормышын тәртипкә сала һәм аны туры юлда тота.
• Аллаһының гаделлеге — һәркем үз гамәлләренә карап җавап бирәчәк, бу дөньядагы һәр эшнең әҗере һәм җәзасы булачагын күрсәтә.