Ан-Назиат сүрәсе — Аять 11

Сүзләрнең мәгънәләре:

• نَّخِرَةً — черек, тузган, эче буш калган сөякләр.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә кыямәт көнен инкяр итүче кәферләрнең сүзләрен китерә. Алар терелеп кубарылуны мөмкин түгел дип саныйлар һәм мыскыллап әйтәләр: "Без үлгәч, сөякләребез череп, тузганнан соң, без яңадан терелеп кайтарылырбызмы?!" Аларның бу сүзләре Аллаһының кодрәтенә шик кертү һәм ахирәтне инкяр итү булып тора. Алар үзләренең акыллары белән генә эш итәләр һәм Аллаһының һәрнәрсәгә кадир икәнен оныталар. Гарәпләр, сөякләр череп юкка чыккач, яңадан терелеп булмый дип уйлыйлар иде. Әмма Аллаһы Тәгалә аларга җавап итеп, үзенең беренче тапкыр да яратучы икәнен искә төшерәчәк.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Аллаһы Тәгаләнең кодрәте чиксез — Ул беренче тапкыр да кешене юктан бар иткән, димәк, черегән сөякләрдән яңадан терелтү Аның өчен бер дә кыен түгел.
• Кыямәт көненә ышану — мөэминнең иманының мөһим өлеше; ул кешене гөнаһлардан тыеп, изге гамәлләргә өнди.
• Кеше үзенең акылына гына таянып, Аллаһының кодрәтен чикләргә тиеш түгел; чөнки Аллаһы теләгән һәр эшне эшли ала.
• Бу аять мөэминнәргә үлемнән соңгы тормышка әзерләнергә һәм Аллаһының вәгъдәсенә ышанырга өнди.