Sura An-Nazi'at — Werset 11

Znaczenie słów:

• ʿiẓāman – kości,
• nakhirah – spróchniałe, kruche, rozsypujące się, puste w środku.

Tafsir (wyjaśnienie):

Ci, którzy zaprzeczają zmartwychwstaniu, wypowiadają te słowa z pogardą i niedowierzaniem, chcąc okazać, jak niemożliwe – ich zdaniem – jest ponowne ożywienie. Mówią oni: „Czy naprawdę mamy zostać przywróceni do życia po śmierci, kiedy już staniemy się kośćmi spróchniałymi, kruchymi i rozsypującymi się w proch?”. Uważają oni, że powrót do życia po takim stanie jest czymś absurdalnym i niemożliwym. Ich słowa wyrażają skrajne zdziwienie i kpinę z obietnicy Allaha o zmartwychwstaniu. W ten sposób odrzucają oni prawdę, którą głosili prorocy, i nie chcą przyjąć do wiadomości, że Ten, który stworzył ich po raz pierwszy z niczego, ma moc przywrócić ich do życia ponownie.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Wiara w zmartwychwstanie jest jednym z fundamentów islamu – kto jej zaprzecza, wypada poza ramy wiary.
2. Moc Allaha nie zna granic – Ten, który stworzył człowieka z kropli nasienia, potrafi go również wskrzesić po rozpadzie kości.
3. Odrzucanie prawdy z kpiną i arogancją jest cechą ludzi niewierzących, którzy nie chcą poddać się Allahowi.
4. Człowiek powinien zastanowić się nad swoim początkiem – jeśli Allah dał mu życie raz, to z pewnością może dać mu je ponownie.
5. Werset ten uczy nas pokory wobec potęgi Stwórcy i przypomina, że życie doczesne jest tylko przejściowym etapem przed życiem wiecznym.