சூரா அன்-நாஸியாத் — வசனம் 11

சொற்பொருள்:

• عِظَامًا – எலும்புகள்
• نَّخِرَةً – உடைந்து, தூளாகிப் போன, அழுகிய எலும்புகள்

விளக்கம்:

இந்த வசனத்தில், மறுமை நாளை நம்ப மறுத்த இணைவைப்பாளர்களின் (முஷ்ரிக்குகளின்) பேச்சு குறிப்பிடப்படுகிறது. அவர்கள் மறுமை நாளில் மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கப்படுவதை முற்றிலும் நம்ப மறுத்து, ஏளனமாகக் கேட்டார்கள்: "நாங்கள் இறந்து, எலும்புகளாக மாறி, அந்த எலும்புகளும் அழுகி, உடைந்து, தூளாகிப் போன பிறகு, மீண்டும் நாங்கள் உயிர்ப்பிக்கப்படுவோமா? இது எப்படி சாத்தியம்?" என்று அவர்கள் இதை மிகவும் அசாத்தியமான விஷயமாகக் கருதினார்கள்.

அவர்களின் இந்தக் கேள்வி, உண்மையில் விசாரணைக்காக அல்ல; மாறாக, மறுமை நாளைப் பரிகாசம் செய்வதற்கும், அதை நம்ப மறுப்பதற்குமான கேள்வியாகும். மனிதன் இறந்து பல நூற்றாண்டுகள் கடந்த பிறகும், அவனது எலும்புகள் மண்ணில் கலந்து மறைந்த பிறகும், அவன் மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கப்படுவது அவர்களின் அறிவுக்கும் அனுபவத்திற்கும் எட்டாத ஒன்றாக இருந்தது. எனவே அவர்கள் அதை நம்ப மறுத்தனர்.

பயன்கள்:

1. மறுமை நாளை நம்புவது இஸ்லாத்தின் அடிப்படை நம்பிக்கைகளில் ஒன்றாகும். அதை நம்ப மறுப்பவர்கள் தங்கள் அறிவீனத்தையே வெளிப்படுத்துகிறார்கள்.
2. அல்லாஹ்வின் சக்திக்கு எதுவும் சாத்தியமற்றது அல்ல. மனிதனை முதன்முதலில் படைத்த அல்லாஹ், அவனை மீண்டும் உயிர்ப்பிப்பது அவனுக்கு மிக எளிதான காரியமாகும்.
3. மறுமை நாளின் மீதான நம்பிக்கை, மனிதனை நல்ல செயல்களுக்கு வழிநடத்துகிறது. அவன் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலுக்கும் கணக்கு உண்டு என்பதை உணர வைக்கிறது.
4. மறுமை நாளை மறுப்பவர்கள், வாழ்க்கையை ஒரு வீண் விளையாட்டாகக் கருதி, எந்தக் கட்டுப்பாடும் இன்றி வாழ்கிறார்கள். ஆனால், அதை நம்புபவர்கள், பொறுப்புணர்வுடன் வாழ்கிறார்கள்.
5. அல்லாஹ்வின் சக்தியைப் பற்றி சிந்திக்கும்போது, மறுமை நாளின் உண்மை நம் இதயத்தில் ஆழமாகப் பதிகிறது. இறந்தவர்களை உயிர்ப்பிப்பது, முதல் படைப்பை விட கடினமானதல்ல என்பதை உணர முடிகிறது.