سورت نازعات — آیت 22

د معنیٰ لرونکي کلمې:

• أَدْبَرَ: شا کړه، مخ واړوه، وتښتېدل.
• يَسْعَىٰ: هڅه کول، منډه ترړه کول، په ځمکه کې فساد خپرول.

تفسیر:

کله چې حضرت موسى عليه السلام فرعون ته د الله تعالی لویه نښه (عصا چه مار شوه او لاس چه روښانه شو) وښودله، نو فرعون د دې سترې معجزې په لیدو سره د حق منلو ته چمتو نه شو، بلکې له ایمان راوړلو څخه یې مخ واړوه او شا یې کړه. هغه نه یوازې دا چې له ایمان څخه وتښتېد، بلکې په ځمکه کې یې د فساد او د حق د مقابلې لپاره خپله هڅه او منډه ترړه هم جاري وساتله. هغه د موسى عليه السلام د مقابلې لپاره خپل جادوګران راوغوښتل او د حق د شنډولو لپاره یې خپلې ټولې وسيلې په کار واچولې. دا د فرعون د سرکشۍ او تکبر ښکارندويي کوي چې سره له دې چې یوه څرګنده معجزه یې ولیده، بیا هم یې له حق څخه مخ واوښت او په خپل باطل لاره یې دوام ورکړ.

فايدې:

1. دا آيت مونږ ته دا درس راکوي چې د حق د منلو لپاره باید زړه او عقل روڼ وي؛ ځکه چې که زړه له تکبر او غرور ډک وي، نو تر ټولو څرګندې معجزې به هم ونه مني.
2. مؤمن باید د حق په لاره کې ثابت قدم وي او د باطل د مقابلې لپاره چمتو وي، ځکه چې باطل هیڅکله په اسانۍ تسلیمېږي نه.
3. دا چې فرعون سره له دې چې معجزه یې ولیده، بیا هم یې مخ واړوه، دا ښیي چې د هدایت اصل د الله تعالی په مرسته او د زړه په اخلاص پورې تړلی دی، نه یوازې په معجزو لیدو پورې.
4. مسلمان باید له دې څخه عبرت واخلي چې د حق په مقابل کې د تکبر او سرکشۍ عاقبت تل تباهي او بربادۍ ده، لکه څنګه چې فرعون په پای کې په سمندر کې ډوب شو.