Ан-Назиат сүрәсе — Аять 22

Сүзләрнең мәгънәләре:

• ثُمَّ — аннары, шуннан соң
• أَدْبَرَ — артына борылды, кире кайтты, йөз чөйерде
• يَسْعَى — йөгерде, тырышты, эшен дәвам итте (монда — зарарлы эшчәнлек мәгънәсендә)

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә Муса галәйһиссәлам белән Фиргавен арасындагы вакыйганы сөйли. Муса пәйгамбәр Фиргавенгә зур могҗизаны — таякның еланга әверелүен һәм кулының яктылык чыгаруын күрсәтте. Әмма Фиргавен бу ачык могҗизаларны күргәннән соң да иман китермәде, киресенчә, Мусаны ялганчы дип атады һәм Раббысына гөнаһлы булды. Аннары ул хактан йөз чөйереп, иманнан баш тартып, җир йөзендә бозыклык тарату, Мусага каршы көрәшү эшендә тырышлык белән дәвам итте. Ул үзенең ялган дәгъваларын куәтләү өчен сихерчеләрне җыярга ашыкты. Бу аять Фиргавеннең тәкәбберлеген һәм хакны күрә торып та инкяр итүен күрсәтә.

Гыйбрәтләр:

• Кеше могҗизаларны күрсә дә, күңеле тәкәбберлек һәм нәфес белән тулган булса, ул хакны кабул итми — күңел пакьлеге һәм ихласлык иман китерүнең төп шарты.
• Фиргавен кебек залимнәрнең хакны инкяр итүе аларны туктатмый, киресенчә, аларны тагын да ныграк бозыклыкка этәрә.
• Аллаһы Тәгалә үз рәсүлләренә могҗизалар бирә, әмма күңелләре мөһерләнгән кешеләргә алар файда бирми — һәр кеше үз ихтыяры белән хакны кабул итәргә тиеш.
• Хак юлдан баш тартучыларның ахыры — һәлакәт, чөнки Аллаһы Тәгалә һәр гамәл өчен җавап сорый.