Sura Abasa — Werset 18

Znaczenie słów:

• مِنْ أَيِّ شَيْءٍ – z jakiej rzeczy, z czego.
• خَلَقَهُ – stworzył go (człowieka).

Tafsir (interpretacja) wersetu:

Werset ten jest pytaniem retorycznym, które ma wstrząsnąć człowiekiem i skłonić go do refleksji. Bóg pyta: z jakiej to rzeczy człowiek został stworzony, że tak się pyszni i okazuje niewdzięczność wobec swego Stwórcy? Odpowiedź jest zawarta w kolejnych wersetach – człowiek został stworzony z kropli niepozornej cieczy, czyli z nasienia (maniy). To pokazuje, jak marny i słaby jest początek człowieka. Skoro jego stworzenie zaczęło się od tak nikłej rzeczy, to nie ma on żadnych podstaw do dumy, arogancji ani do zaprzeczania potędze Boga. Ten, kto go stworzył z niczego, ma absolutną władzę nad nim i może go ponownie wskrzesić po śmierci. Pytanie to ma również charakter wyrzutu wobec niewierzącego, który odrzuca prawdę, mimo że jego własne istnienie jest dowodem na potęgę i mądrość Stwórcy.

Korzyści i wnioski płynące z wersetu:

1. Pokora – człowiek powinien pamiętać o swoim nikczemnym pochodzeniu, aby nie popadać w pychę i wyniosłość.
2. Dowód na moc Boga – Ten, który stworzył człowieka z kropli nasienia, jest w stanie wskrzesić go po śmierci, co jest argumentem za prawdziwością zmartwychwstania.
3. Wdzięczność – uświadomienie sobie, że nasze istnienie jest czystym darem od Boga, powinno napełniać nasze serca wdzięcznością i skłaniać do oddawania Mu czci.
4. Refleksja nad własnym życiem – zastanowienie się nad początkiem naszego istnienia prowadzi do poznania Boga i wzmocnienia wiary.