Surat 'Abasa — Ayat 18

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• مِنْ أَيِّ شَيْءٍ: saka barang apa, saka bahan apa.
• خَلَقَهُ: Allah nitahake dheweke, yaiku manungsa.
• Tembung "هُ" ing kene bali marang manungsa kang kafir lan sombong.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki isih ana gandhengane karo ayat-ayat sadurunge kang nyritakake bab manungsa kang kafir marang Allah lan sombong ing bumi. Ing ayat iki, Allah paring pitakon minangka teguran: saka barang apa manungsa iku dititahake?

Pitakon iki dudu amarga Allah ora ngerti, nanging supaya manungsa mikir lan ngrumangsani asal-usule. Manungsa dititahake saka barang kang banget ringkih lan sepele, yaiku saka banyu sethithik kang ora ana ajine, yaiku mani. Saka bahan kang kaya mangkono, Allah nitahake manungsa kanthi sampurna, diparingi wujud, diparingi urip, lan diparingi akal.

Mula, yen manungsa ngerti yen asale mung saka barang kang ringkih, mesthine ora pantes dheweke sombong, gumedhe, lan kafir marang Allah. Kosok baline, dheweke kudu andhap asor, ngakoni kekuasaane Allah, lan syukur marang kabeh nikmat kang wis diparingake.

Allah kang bisa nitahake manungsa saka barang kang sepele, mesthi uga kuwasa nguripake maneh manungsa sawise mati, kanggo diadili lan diparingi piwales. Dadi, pitakon ing ayat iki ngandhut piwulang gedhe bab kekuasaane Allah lan bab asal-usule manungsa kang kudu dadi bahan pikiran.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake manungsa supaya ora sombong, amarga asale mung saka barang kang ringkih lan sepele.
• Ngajak manungsa mikir bab kekuasaane Allah kang bisa nitahake barang gedhe saka barang kang cilik.
• Nuwehake rasa syukur marang Allah kang wis nitahake lan nyempurnakake manungsa.
• Ngandhut bukti yen Allah kuwasa nguripake manungsa maneh sawise mati, dadi kudu nyiapake dhewe kanggo dina akhirat.
• Nggugah ati supaya luwih cedhak marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an ngandhut piwulang kang jero lan migunani kanggo urip manungsa.