سورت عبس — آیت 2

1. د کلمو معناګانې:

• «أَن جَاءَهُ»: دا چې ده ته راغی، یا د دې لپاره چې راغی.
• «الْأَعْمَىٰ»: ړوند سړی، چې دلته عبدالله بن ام مکتوم رضی الله عنه مراد دی.

1. د آیت تفسیر:

د دې آیت معنا دا ده چې رسول الله صلی الله علیه وسلم ته د هغه ړوند سړي راتګ، چې عبدالله بن ام مکتوم نومېده، د مخ د تندو د بدلېدو او اعراض کولو سبب شو. دا پېښه هغه وخت وشوه چې رسول الله صلی الله علیه وسلم د قریشو له سترو مشرانو سره په خبرو بوخت و او هڅه یې کوله چې دوی ته د اسلام پیغام ورسوي. په دې وخت کې عبدالله بن ام مکتوم راغی او د قرآن د زده کړې غوښتنه یې وکړه، خو رسول الله صلی الله علیه وسلم د مشرانو د هدایت په هیله بوخت و، نو له هغه څخه یې مخ واړاوه. الله تعالی دې کار ته د خپل پیغمبر پام واړاوه او په راتلونکو آیتونو کې یې پر دې خبره ورته وفرمایل چې دا ړوند سړی د هغو مشرانو په پرتله چې ته یې د هدایت هیله لرې، ډېر د اهمیت وړ دی، ځکه چې هغه د هدایت غوښتونکی و او دوی یې مخالفان وو.

1. د آیت څخه لاسته راوړنې (فوايد):

• دا آیت موږ ته دا درس راکوي چې د علم او دین په خپرولو کې باید د خلکو ترمنځ توپیر ونه کړو؛ هر څوک چې د حق غوښتونکی وي، باید ورته پاملرنه وشي، که هغه غریب وي، ړوند وي یا کمزوری وي.
• دا آیت د رسول الله صلی الله علیه وسلم د بشریت ښکارندوی دی، ځکه چې الله تعالی پر خپل پیغمبر دومره مهربان و چې په دې کوچنۍ خبره یې هم ورته پام واړاوه او اصلاح یې کړه، چې دا د امت لپاره لوی درس دی.
• دا آیت دا هم ښیي چې د خلکو د ظاهري مرتبې پر ځای باید د هدایت او د زړه د پاکوالي په لټه کې واوسو، ځکه چې د الله په نزد عزت د تقوا او د حق د منلو سره تړلی دی، نه د دنیوي مقام او شان سره.
• په دې آیت کې د هغه چا لپاره ستر تسلیت دی چې د علم او دین په لاره کې ستونزې ویني، ځکه چې الله تعالی د خپل پیغمبر د دې عمل په اړه خبرې کړې او هغه یې نه پریښود، نو دا خو به د نورو مسلمانانو په اړه څنګه وي؟ الله تعالی به خامخا د هغوی کارونه سم کړي.