Surat 'Abasa — Ayat 2

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• أَن: tegesé "amarga" utawa "jalaran".
• جَاءَهُ: tegesé "tekan marang dheweke".
• الْأَعْمَىٰ: tegesé "wong kang wuta".

1. Tafsir ayat:

Ayat iki nerangake sebabe Nabi Muhammad ﷺ katon owah raine lan ora nggatekake. Kedadeyan iki jalaran ana wong wuta kang jenenge Abdullah bin Ummi Maktum teka nemoni beliau, arep takon lan njaluk pituduh babagan agama Islam. Nalika iku, Nabi ﷺ lagi sibuk banget ngajak para pembesar Quraisy supaya padha mlebu Islam, amarga beliau kepengin banget wong-wong gedhe iku padha entuk hidayah. Mula, nalika Abdullah bin Ummi Maktum teka, beliau ora langsung nggatekake lan malah katon ora seneng. Ayat iki dadi teguran kanggo Nabi ﷺ supaya ora mbedakake antara wong gedhe lan wong cilik, antara wong sugih lan wong mlarat, amarga kabeh padha wae ing ngarsane Allah.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Islam iku agama kang adil, ora mbedakake drajat, bandha, utawa kahanan fisik manungsa. Kabeh wong padha ing ngarsane Allah, mung taqwa kang dadi ukuran.
• Wong kang golek ilmu agama lan pituduh kudu diajeni lan dihormati, ora dipandang sepele.
• Para pemimpin lan juru dakwah kudu sabar lan ora mung nggatekake wong-wong gedhe, nanging uga wong cilik kang pengin ngerti agama.
• Teguran Allah marang Nabi ﷺ nuduhake yen Al-Qur'an iku bener-bener wahyu, amarga yen dudu wahyu, mesthi ora bakal ana teguran marang pribadine Nabi.
• Saben wong kang teka kanthi niat golek kebeneran kudu ditampa kanthi ati terbuka, amarga bisa uga dheweke luwih cedhak marang Allah tinimbang wong-wong kang rumangsa gedhe.