Surat 'Abasa — Ayat 35

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• وَأُمِّهِ: lan ibune.
• وَأَبِيهِ: lan bapake.
• يَفِرُّ (ing ayat sadurunge): mlayu nyingkiri.
• الصَّيْحَةُ (ing ayat sadurunge): swara gedhe sing ngejutake, yaiku swara sangkakala ing dina kiamat.

1. Tafsir ayat:

Ing dina kiamat, nalika swara sangkakala kang nggegirisi teka lan nggawe kupinge wong padha budheg amarga gedhene kaget, saben wong padha mlayu nyingkiri liyan. Ora mung mlayu saka sedulure, nanging uga mlayu saka ibune lan bapake. Wong tuwa kang dadi jalaran laire ing donya, kang mesthine paling ditresnani lan paling dihormati, ing dina iku uga ditinggal mlayu. Iki dudu amarga dheweke sengit marang wong tuwane, nanging amarga saben wong ing dina iku duwe urusan dhewe-dhewe kang nggawe dheweke ora bisa mikirake liyan. Kabeh padha kuwatir marang awake dhewe, kepengin weruh apa kang bakal ditampa saka Gusti Allah. Mula sanak sedulur kang paling cedhak sekalipun ora bisa nulungi utawa digatekake maneh.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake kita yen urusan akhirat iku urusan kang gedhe banget, nganti wong tuwa lan anak ora bisa saling nulungi yen ora ana iman lan amal saleh.
• Kita diajak nyiapake dhewe-dhewe wiwit saiki, aja mung ngandelake nasab utawa keturunan, nanging kudu mbangun iman lan amal kang bener.
• Islam mulangake supaya kita tetep ngajeni lan tresna marang wong tuwa ing donya, nanging uga ngerti yen ing akhirat saben wong tanggung jawab dhewe-dhewe.
• Ayat iki nuwuhake rasa wedi marang dina kiamat, supaya kita tambah sregep ngibadah lan cedhak marang Gusti Allah.
• Kanthi mangerteni bab kiamat, kita dadi luwih semangat sinau Al-Qur'an lan nglakoni tuntunane, amarga mung amal saleh kang bisa nulungi kita ing dina iku.