Abasa surasi — Oyat 35

Kalimalarning ma'nolari:

• أُمّهِ – onasi
• أَبِيهِ – otasi

Tafsir:

Qiyomat kuni shunday dahshatli va vahimali bo'ladiki, inson o'sha kunning og'ir azobidan qo'rqib, eng yaqin kishilaridan ham qochadi. U o'z onasidan ham, otasidan ham yuz o'giradi. Chunki o'sha kuni har bir inson faqat o'z holati bilan band bo'ladi. Ona va ota insonning hayotidagi eng mehribon, eng yaqin insonlardir. Dunyoda inson qiyinchilikka tushganda birinchi bo'lib aynan ota-onasidan yordam so'raydi, ularning oldiga boshpana izlab boradi. Ammo Qiyomat kunining dahshati shunchalik ulug'ki, u kunda inson o'z ota-onasini ham tark etib, faqat o'z najotini o'ylaydi. Bu holat o'sha kunning naqadar og'ir va mashaqqatli ekanini ko'rsatadi.

Foydalar:

1. Qiyomat kunining dahshatlaridan qo'rqish va unga tayyorgarlik ko'rish – bu kunda hech kim hech kimga yordam bera olmaydi, har kim o'z amali bilan band bo'ladi.
2. Inson ota-onasiga dunyoda yaxshilik qilishi, ularning haqlarini ado etishi lozim, chunki Qiyomat kuni ular ham boshqa ish bilan band bo'lib qoladilar.
3. Bu oyat insonga o'z hayotini to'g'rilash, gunohlardan tazarru qilish va Allohning rahmatiga umid bog'lash kerakligini eslatadi. Chunki o'sha kunda faqat imon va solih amallargina najot keltiradi.
4. Qiyomat kunining haqiqat ekaniga ishonish va unga tayyorgarlik ko'rish – mo'minning hayotiy tamoyiliga aylanishi zarur.