சூரா அபஸ — வசனம் 35

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• وَأُمِّهِ – அவனுடைய தாயை (விட்டும்)
• وَأَبِيهِ – அவனுடைய தந்தையை (விட்டும்)

விளக்கம்:

இந்த வசனம் மறுமை நாளின் கடுமையான திகில் நிலையை விவரிக்கிறது. அந்த நாளில், மனிதன் தனது சகோதரனிடமிருந்தும், தனது தாயிடமிருந்தும், தனது தந்தையிடமிருந்தும் ஓடிவிடுவான். இது மனித உறவுகளில் மிக நெருக்கமானவர்களாகக் கருதப்படும் தாய், தந்தை, சகோதரன் போன்றோரிடமிருந்து கூட அவன் விலகி ஓடும் அளவுக்கு அந்த நாளின் பயங்கரம் எவ்வளவு கடுமையானது என்பதை உணர்த்துகிறது.

சாதாரண நிலையில், மனிதன் தனது தாய் தந்தையிடம் அன்பும் பாசமும் கொண்டவனாக, அவர்களிடம் உதவி தேடுபவனாக இருப்பான். ஆனால் மறுமை நாளின் திகில் அவ்வளவு மிகுதியாக இருக்கும் என்றால், ஒவ்வொருவரும் தன்னை மட்டுமே காப்பாற்றிக் கொள்ள வேண்டும் என்ற நிலையில் இருப்பார்கள். எந்த ஒரு உறவும், எந்த ஒரு பாசமும் அந்த நாளில் பயனளிக்காது. ஒவ்வொருவருக்கும் அந்த நாளில் தனித்துவமான கவலைகள் இருக்கும், அவை அவர்களை மற்றவர்களைப் பற்றி சிந்திக்க விடாமல் தடுக்கும்.

பயன்கள்:

1. மறுமை நாளின் கடுமையை உணர்ந்து, அதற்காக இவ்வுலகில் நல்ல செயல்களைச் செய்ய முனைவது அவசியம் என்பதை இது நமக்கு நினைவூட்டுகிறது.
2. இவ்வுலகில் நாம் எவ்வளவு நெருக்கமான உறவுகளை வைத்திருந்தாலும், மறுமை நாளில் ஒவ்வொருவரும் தனது செயல்களுக்கே பொறுப்பாளி என்பதை உணர்த்துகிறது.
3. இறைவனின் கருணையையும் மன்னிப்பையும் நாடுவதே மனிதனுக்கு ஒரே வழி என்பதை இந்த வசனம் உணர்த்துகிறது. ஏனெனில், அந்த நாளில் எந்த மனித உறவும் உதவாது.
4. நம் பெற்றோர், சகோதரர்கள், குடும்பத்தினர் மீது இவ்வுலகில் அன்பும் பாசமும் செலுத்துவதுடன், அவர்களின் மறுமை வாழ்வுக்கும் நல்லது செய்ய வேண்டும் என்பதை இது நினைவூட்டுகிறது.