Surat At-Takwir — Ayat 17

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• وَاللَّيْلِ : lan ing wayah wengi.
• عَسْعَسَ : tembung iki nduweni rong makna miturut para mufassir, yaiku wayah wengi nalika wis teka (peteng) lan wayah wengi nalika arep lunga (padhang). Dadi "عَسْعَسَ" bisa ateges wengi kang lagi teka, lan bisa uga wengi kang lagi arep sirna.

2) Tegese ayat:

Allah SWT sumpah marang wayah wengi, yaiku nalika wengi iku teka kanthi peteng lan surem, utawa nalika wengi iku arep lunga lan padhang. Sumpah iki minangka penegasan saka Allah marang kawujudan Al-Qur'an lan marang tugas malaikat Jibril minangka utusan kang mulya. Ing ayat-ayat sadurunge lan sakwise, Allah sumpah marang lintang-lintang kang sumunar banjur sirna ing wayah awan, marang wayah wengi, lan marang wayah esuk nalika padhang. Kabeh iku minangka tandha-tandha kekuwasane Allah kang gedhe, lan minangka bukti yen Al-Qur'an iku pancen temen-temen saka Allah, ora ana gawene lan ora ana rekayasa.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Wayah wengi iku minangka tandha kekuwasane Allah. Saka peteng dadi padhang, saka sepi dadi rame, kabeh iku mung sakedheping mata bisa malik. Iki ngelingake marang kita yen Allah iku Maha Kuwasa marang samubarang.
• Sumpah-sumpahe Allah ing Al-Qur'an iku ora sembarangan, nanging kanggo narik kawigaten manungsa supaya nggatekake lan mikir babagan kebesaraning Allah.
• Al-Qur'an iku temen-temen saka Allah, dadi ora perlu diragu-ragu. Sing sapa gelem nggatekake lan nggoleki, mesthi bakal nemu bukti-bukti yen Al-Qur'an iku bener.
• Nalika wengi teka, aja mung turu lan nganggur. Wayah wengi iku wayah kang becik kanggo ibadah, muhasabah, lan nyedhaki Allah.
• Umat Islam diajak supaya tansah nggatekake tandha-tandha kekuwasane Allah ing alam donya iki, supaya tambah iman lan tambah cedhak marang Allah SWT.