Surja Et-Tekvir — Ajet 17

Kuptimet e fjalëve:

• عَسْعَسَ (As'asa): Ka dy kuptime kryesore në gjuhën arabe: 1) kur nata afrohet me errësirën e saj (fillimi i natës), dhe 2) kur nata tërhiqet dhe largohet (fundi i natës). Të dy kuptimet janë të vërteta dhe të pranuara nga dijetarët.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Madhëruar betohet në natën kur ajo afrohet me errësirën e saj të thellë, duke mbuluar horizontet, dhe kur ajo tërhiqet duke i lënë vendin dritës së mëngjesit. Ky betim tregon madhështinë e natës dhe ndryshimin e saj, nga errësira në dritë, që është një nga shenjat e mëdha të fuqisë së Allahut. Betimi në natë vjen pas betimit në yje në ajetin paraprak, sepse yjet shfaqen natën dhe fshihen me ardhjen e ditës, pra këto dy betime janë të lidhura ngushtë me njëra-tjetrën për të treguar rregullsinë e universit dhe ndryshimin e gjendjeve të tij.

Kur Allahu betohet në këto krijesa të mëdha, Ai dëshiron të tërheqë vëmendjen e njeriut drejt fuqisë së Tij të pafundme, dhe më pas vjen përgjigjja e betimit në ajetet vijuese, e cila ka të bëjë me vërtetësinë e Kuranit dhe shpalljen hyjnore.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Nata dhe dita, errësira dhe drita, janë shenja të mëdha të Allahut që tregojnë urtësinë dhe fuqinë e Tij, dhe ndryshimi i tyre i rregullt na mëson se Allahu është i Gjallë dhe i Përjetshëm.
2. Betimi i Allahut në krijesat e Tij na mëson të meditojmë në universin që na rrethon dhe të nxjerrim mësime prej tij.
3. Ky ajet na bën të vetëdijshëm për madhështinë e Kuranit, sepse Allahu betohet në këto krijesa të mëdha për të vërtetuar rëndësinë e mesazhit që Ai ka shpallur.
4. Ndryshimi i natës dhe ditës na kujton ndryshimin e gjendjeve të njeriut në këtë jetë, dhe se pas çdo vështirësie vjen lehtësimi, ashtu si pas errësirës së natës vjen drita e mëngjesit.