Ат-Таквир сүрәсе — Аять 17

Кыйммәтле сүзләрнең мәгънәләре:

— «әл-Ләйл» — төн.

— «Гәсгәсә» — бу сүз ике мәгънәдә кулланыла: беренчедән, төннең караңгылыгы белән якынлашуы, килүе; икенчедән, төннең соңгы өлешендә караңгылыкның кире китә башлавы, сүнүе. Ягъни төннең башы да, ахыры да бу сүз белән тасвирлана ала.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә монда төн белән ант итә — «төн караңгылыгы белән якынлашкан, яки караңгылыгы сүнеп, яктылыкка урын бирә башлаган вакытта» дип. Бу ике халәт тә тәүхидкә һәм Аллаһының кодрәтенә ишарә итә: төннең килүе дә, китүе дә — барысы да Аның ихтыяры белән була. Төн караңгылыгы килгәндә кешеләр тынычлык таба, эшләрен туктаталар; ә төн ахырында караңгылык сүрелә башлагач, таң яктылыгы якынлашуы сизелә. Бу — Аллаһының тәкъдире белән булган гаҗәеп тәртип. Бу антлардан соң киләсе аятьләрдә Коръәннең хаклыгы һәм аның Аллаһы тарафыннан иңдерелгәнлеге раслана. Төн кебек гади күренгән нәрсә белән ант итү — аның эчендә хикмәтләр һәм гыйбрәтләр булуын күрсәтә.

Аятьтән алынган файдалар:

— Төннең килүе һәм китүе — Аллаһының бөек кодрәтенә һәм берлегенә дәлил. Кеше төннең караңгылыгы белән таңның яктылыгы алмашынуын күреп, Аллаһының тәртибенә гаҗәпләнергә һәм Аңа иман китерергә тиеш.

— Төн — Аллаһының рәхмәте: ул кешеләргә тынычлык, ял һәм тынычлык бирә. Бу — Аллаһының бәндәләренә карата мәрхәмәте.

— Төн ахырында караңгылыкның сүнүе — өметнең билгесе: һәр караңгылыктан соң яктылык киләчәк. Бу мөэминнәргә авырлыклардан соң җиңеллек киләчәгенә ышаныч бирә.

— Аллаһының мәхлукатлары белән ант итүе — бу нәрсәләрнең әһәмиятен һәм алардагы гыйбрәтләрне күрсәтә, кешене уйланырга һәм фикер йөртергә дәшә.