Surat At-Takwir — Ayat 27

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• إِنْ هُوَ: ora liya iku (Al-Qur'an).
• إِلَّا: kajaba mung.
• ذِكْرٌ: pepeling, piwulang, utawa wejangan.
• لِّلْعَالَمِينَ: kanggo kabeh alam, yaiku kabeh makhluk (jin lan manungsa).

2) Katrangan ayat:

Ayat iki nerangake babagan Al-Qur'an kang minangka pepeling lan piwulang kanggo kabeh makhluk ing jagad iki, ora mung kanggo sawijining golongan utawa umat tartamtu. Al-Qur'an iku dadi pepeling saka Allah marang kabeh manungsa lan jin, supaya padha eling marang dalan kang bener lan bisa nggayuh kabagjan ing donya lan akhirat.

Sapa wae kang kepengin njupuk dalan kang lurus lan tetep ing iman, mula Al-Qur'an iki dadi pituduh kanggo dheweke. Nanging kabeh iku ora bisa kelakon kajaba mung saka kersane Allah, Pangeran kang ngatur kabeh makhluk. Dadi, ayat iki mulangake yen Al-Qur'an iku pepeling universal, lan hidayah iku mung ana ing astane Allah.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Al-Qur'an iku pepeling kanggo kabeh makhluk, dadi saben wong, saka bangsa lan golongan apa wae, bisa njupuk manfaat saka Al-Qur'an.
• Al-Qur'an dadi pituduh marang dalan kang bener, mula sapa wae kang kepengin urip lurus lan tentrem kudu nyinau lan nglakoni isine.
• Kabeh kabecikan lan hidayah iku mung saka kersane Allah, mula kita kudu tansah ndonga lan nyuwun marang Allah supaya diparingi kekuwatan kanggo istiqamah.
• Ayat iki nuwuhake rasa tresna marang Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an iku hadiah lan pepeling saka Allah kanggo kabeh manungsa, tanpa pilih kasih.
• Kanthi ngerti yen Al-Qur'an iku pepeling kanggo kabeh alam, kita dadi luwih semangat kanggo nyebarake kabecikan lan ngajak wong liya marang dalan kang bener.