Sure Tekvîr — Ayet 27

Kelime Anlamları:

• İn hüve: O (Kur’an) değildir/başka bir şey değildir.
• İllâ: Ancak, sadece.
• Zikr: Öğüt, hatırlatma, uyarı.
• Lil-âlemîn: Âlemler için, tüm varlıklar/yaratılmışlar için.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîme, Kur’ân-ı Kerîm’in mahiyetini ve evrensel mesajını en veciz şekilde ifade eden ilahî beyanlardandır. Yüce Allah, burada Kur’an’ın, kendisinden önceki tüm ilahî kitapları tasdik eden, hiçbir beşer sözüne benzemeyen, eşsiz bir kelam olduğunu haber vermektedir. O, ne bir şiirdir, ne bir kehanettir, ne de uydurulmuş bir masaldır. O, yalnızca ve yalnızca âlemler için bir öğüt, bir hatırlatma ve bir uyarıdır.

Bu “âlemler” ifadesi, yalnızca insanları değil; cinleri, melekleri ve kıyamete kadar gelecek tüm nesilleri kapsar. Kur’an, sadece Arap yarımadasına veya belirli bir asra hitap eden bir kitap değildir. O, doğudan batıya, kıyamete kadar gelecek tüm insanlığa ve cinlere gönderilmiş evrensel bir rahmet ve hidayet rehberidir. Bu yönüyle Kur’an, insanlığın önüne serilmiş sonsuz bir nur, kalplere şifa, akıllara ışıktır.

Ey insan! Bu kitap sana, unuttuğun Rabbini hatırlatır. Dünyanın geçici süsüne dalıp gaflete düştüğünde, sana asıl yurdunu, ebedî hayatı ve hesap gününü hatırlatır. Bu kitap, senin hem dünyada hem ahirette mutlu olmanın yolunu gösteren bir rehberdir. Ona sarılan asla sapıtmaz, onu terk eden ise hüsrana uğrar.

Bu öğütten yararlanmak, herkese açık bir kapıdır. Allah, bu kitabı, dileyen herkesin istifade edebileceği bir hidayet vesilesi kılmıştır. Ancak bu hidayetten nasibini almak, kişinin samimi niyetine ve gayretine bağlıdır. Kim bu kitaba gönül verir, onu okur, anlar ve yaşarsa, Allah onu karanlıklardan aydınlığa çıkarır.

Unutmayalım ki Kur’an, kıyamete kadar tüm insanlığın önünde duran ilahî bir davettir. Bu davete icabet edenler, dünyada huzur, ahirette kurtuluş bulurlar. Bu davetten yüz çevirenler ise, apaçık bir kayıp içindedirler. Rabbimiz, bu yüce kitabı kalplerimize nakşetsin, onu okuyup yaşayanlardan eylesin. Âmin.