Ат-Таквир сүрәсе — Аять 27

Сүзләрнең мәгънәләре:

• Иң — буынтык, «башка түгел, ә» мәгънәсендә кире кагу өчен кулланыла.
• һүв — ул, ягъни Коръән.
• ҙикр — вәгазь, искәртү, үгет-нәсыйхәт.
• лил-гәләмин — барлык галәмнәр, ягъни кешеләр һәм җеннәр өчен.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә Коръәннең үзенә генә хас булган бөеклеген һәм аның гомумилеген бәян итә. Коръән — гади бер китап түгел, ә ул бөтен кешелек һәм җеннәр дөньясы өчен җибәрелгән иң бөек вәгазь һәм искәртү чарасыдыр. Ул — һәркемгә, һәр милләткә, һәр заманга кадәр юллама, аның эчтәлеге бер генә халыкка яки бер генә дәвергә карап калмый.

Коръән — кешеләрне һәм җеннәрне наданлык караңгылыгыннан яктылыкка, иманга һәм туры юлга алып чыгучы изге китап. Ул һәркем өчен үгет-нәсыйхәт, һәркем өчен дәлил һәм һәркем өчен рәхмәттер. Кем аның белән гамәл кылса, ул бәхетле; кем аны кире какса, ул үзенә үзе золым итүче булып кала.

Бу аять шулай ук Коръәннең дөньяви һәм әхлакый яктан камил булуын да күрсәтә — ул бары тик бер генә мәсьәләгә карап калмый, ә кеше тормышының барлык өлкәләрен колачлый: гыйбадәт, әхлак, гаилә, җәмгыять, икътисад, сәясәт — барысы да Коръән призмасы аша карала.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Коръән — Аллаһының бөтен кешелеккә һәм җеннәргә җибәргән гомуми рәхмәте, ул бер генә милләтнеке түгел, ә бөтен галәм халкы өчен юллама.
2. Коръән — һәркем өчен ачык вәгазь, аны укыган һәркем үзе өчен кирәкле үгет-нәсыйхәт таба ала.
3. Коръәннең мәгънәләре чиксез тирән, аның хакыйкатьләре һәр заманда актуаль булып кала.
4. Бу аять мөселманнарны Коръәнне өйрәнергә, аның мәгънәләрен аңларга һәм аның белән гамәл кылырга дәртләндерә.
5. Коръән — кешелекне туры юлга алып баручы иң зур дәлил, аның белән танышкан һәркем аның хаклыгына инаныр.