سوره تکویر — آیه 6

معانی کلمات:

• سُجِّرَتْ: به آتش افروخته شد، مشتعل و شعلهور گردید.

تفسیر آیه:

و آنگاه که دریاها شعلهور و آتشین گردند و به صورت آتشی سوزان و برافروخته درآیند. این یکی از نشانههای هولناک روز قیامت است که در آن، نظم جهان هستی به هم میریزد و عناصر طبیعت دگرگون میشوند. دریاهای پهناور که مایه حیات و آرامشاند، به آتشی فروزان تبدیل میشوند و این صحنه، بخشی از هراس و عظمت آن روز بزرگ است.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه، عظمت و قدرت بیپایان خداوند را به تصویر میکشد که قادر است عناصر طبیعی را به گونهای دیگر دگرگون سازد و جهانی که میشناسیم، به کلی تغییر یابد.
• یادآوری این دگرگونیهای عظیم، دلهای غافل را بیدار میکند و انسان را به فکر فرو میبرد که برای چنین روز هولناکی باید آماده باشد و به رستاخیز و حسابرسی ایمان آورد.
• این هشدار، انگیزهای برای بازگشت به سوی خدا و انجام اعمال نیک است تا در آن روز، با آرامش و اطمینان با پروردگار خود روبهرو شویم و از هراس و وحشت آن روز در امان باشیم.