Аль-Мутаффифин сүрәсе — Аять 21

Сүзләрнең мәгънәләре:

• يَشْهَدُهُ — аңа (бу китапка) шаһит булалар, хәзер булалар.
• الْمُقَرَّبُونَ — Аллаһка якын булган затлар, һәр күкнең Аллаһка иң якын фәрештәләре.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә изгеләрнең (әбрарларның) китабы — югары урыннарда булган, язылып беткән һәм үзгәртелми торган китап икәнлеген хәбәр итә. Әлеге китапка һәр күкнең Аллаһка иң якын булган фәрештәләре шаһит булалар һәм аны карыйлар. Алар — Аллаһның якынлыгына ирешкән, аның әмерләрен төгәл үтәүче затлар. Бу китапның дөреслегенә һәм аның эчтәлегенең хаклыгына аларның шаһитлыгы — аның бөеклеген һәм әһәмиятен күрсәтә. Әбрарларның гамәлләре язылган бу китап, аларның дөньяда кылган изге эшләре һәм тәкъвалыклары сәбәпле, югары дәрәҗәдә саклана.

Аятьтән алынган файдалар:

• Мөэминнәрнең изге гамәлләре Аллаһ тарафыннан языла һәм хәтта иң югары дәрәҗәдәге фәрештәләр тарафыннан раслана — бу мөэмин өчен зур шатлык һәм дәрт чыганагы.
• Кешенең һәр яхшы эше игътибарсыз калмый, киресенчә, ул мәңгелеккә саклана һәм Аллаһның якын фәрештәләре каршында мәгълүм була.
• Бу аять мөэминнәрне изгелеккә һәм тәкъвалыкка өнди, чөнки аларның гамәлләре югары дәрәҗәдә бәяләнәчәк.
• Аллаһның фәрештәләре мөэминнәргә якын һәм аларның эшләрен күзәтәләр — бу мөэминнәргә эчке тынычлык һәм ышаныч бирә.