Сураи Аль-Мутаффифин — Оят 21

1. Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

• يَشْهَدُهُ: ҳозир мешаванд онро, яъне дар он ҷо ҳузур меёбанд.
• الْمُقَرَّبُونَ: наздикгардонидашудагон, яъне бандагони муқарраби Худо аз фариштагон, ки дар ҳама осмонҳо ҷой доранд.

1. Тафсири оят:

Ин оят дар бораи китоби аъмоли некӯкорон сухан мегӯяд, ки он дар ҷойҳои олӣ ва баланд навишта шудааст. Ин китоб китобест пурра ва комил, ки дар он ҳеҷ чиз кам ва ё зиёд карда намешавад. Ба он фариштагони муқарраб, ки наздиктарин бандагони Худованд дар ҳар осмон ҳастанд, ҳозир мешаванд ва онро мебинанд. Ин ҳузур ва шоҳидӣ нишонаи азим будани ин китоб ва эҳтироми баланди он аст.

1. Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меоянд:

• Ин оят ба мо нишон медиҳад, ки амалҳои некӯкорон на танҳо сабт мешаванд, балки дар ҷойҳои олӣ ва назди Худованд арзишманд ҳастанд.
• Ҳузури фариштагони муқарраб ба ин китоб боиси эҳтиром ва бузургии бештари он мегардад ва ин барои бандагони солеҳ умедворӣ мебахшад.
• Ин оят моро ба некӯкорӣ ва тақво ташвиқ мекунад, то ки амалҳои мо низ дар ин китоби олӣ сабт шаванд ва мо низ аз наздикии Худованд баҳраманд гардем.
• Инчунин, ин оят ба мо мефаҳмонад, ки Худованд ба амалҳои бандагони солеҳ таваҷҷуҳи хос дорад ва онҳоро дар назди фариштагони муқарраб эълон мекунад, ки ин барои ҳар муъмин ифтихор ва шодӣ аст.