Сураи Аль-Мутаффифин — Оят 28

1. Маънои калимаҳо:

— «عَيْنًا»: чашмаи об дар биҳишт.

— «يَشْرَبُ بِهَا»: аз он менӯшанд.

— «الْمُقَرَّبُونَ»: бандагони ба Худо наздикшуда, яъне касоне ки дар имони худ содиқ буда, ба итоати Худо саъй кардаанд ва дар биҳишт мартабаи баланд доранд.

1. Тафсири оят:

Ин чашмаи об дар баландтарин ҷойи биҳишт қарор дорад ва номи он «Тасним» аст. Аз ин чашма бандагони ба Худо наздикшуда — яъне муқаррабон — оби пок ва холис менӯшанд, бидуни омехта шудан бо чизи дигар. Вале дигар мӯъминони биҳиштӣ низ аз он менӯшанд, аммо нӯшокии онҳо бо шароб, шир ва асал омехта мешавад. Пас ин чашма сарчашмаи лаззати абадӣ ва неъмати бузург барои аҳли биҳишт аст, ки Худованд барои бандагони содиқу фармонбардор омода кардааст.

1. Фоидаҳои ин оят:

— Ин оят нишон медиҳад, ки дар биҳишт мартабаҳо гуногунанд ва бандагони ба Худо наздикшуда ҷойгоҳи махсус доранд.

— Худованд барои бандагони итоаткор неъматҳои пок ва холис омода кардааст, ки чашмаи Тасним яке аз онҳост.

— Ин оят мӯъминонро ба сӯи итоат ва наздикшавӣ ба Худо тарғиб мекунад, то ки дар охират аз ин неъматҳои бузург баҳраманд гарданд.

— Лаззати ҳақиқӣ ва абадӣ танҳо дар биҳишт аст, на дар дунё; бинобар ин инсон бояд барои охират кӯшиш кунад.

— Ин оят дили инсонро ба ислом ва Қуръон гарм мекунад, зеро ваъдаҳои Худо ҳаққанд ва бандагони содиқро ҳеҷ гоҳ фаромӯш намекунад.