Аль-Иншикак сүрөсү — Аят 11

1. Сөздөрдүн мааниси:

• فَسَوْفَ — жакында, сөзсүз түрдө.
• يَدْعُو — чакырат, кыйкырат, үн салат.
• ثُبُورًا — өлүм, кыйроо, жок болуу; өзүнө өлүм каалоо.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Бул аятта кыямат күнү амал китеби артынан берилген адамдын абалы баяндалат. Ал өзүнүн жасаган иштеринин жыйынтыгын көргөндө, өзүнө өлүм чакырып, кыйкырат: «Оо, өлүмүм келсе экен!» — деп, кыйроону жана жок болууну суранат. Себеби ал көргөн азап менен коркунуч өтө оор болот. Ал дүйнөдө жакындарынын арасында кубанычта жана мактанычта жүрүп, акыбетин ойлогон эмес, кайра тирилип эсеп берерин эстен чыгарган. Бирок Аллах аны кайра тирилтип, иштерине жараша сыйлыгын же жазасын берет. Чындыгында Раббиси анын абалын жараткан күндөн тартып кайра тирилгенге чейин көрүп, билип турат.

1. Аяттан алынуучу пайдалар:

• Кыямат күнүндө ар бир адам өз амал китебин көрөт жана жасаган иштерине жооп берет.
• Дүйнө жашоосунун кубанычы менен мактанычы адамды акыретти эстөөдөн алаксытпоосу керек.
• Аллах Таала адамдын бардык абалын көрүп, билип турат; эч нерсе Ага жашыруун эмес.
• Ыймандуу адам акыретти ойлоп, жакшы амалдарды көбөйтүүгө умтулат, анткени ар бир жакшылыктын сыйлыгы Аллахтын алдында сакталат.
• Курандагы бул эскертүүлөр адамды ой жүгүртүүгө, тообо кылууга жана туура жолго түшүүгө чакырат — бул Аллахтын адамзатка болгон мээриминин белгиси.