سورت انشقاق — آیت 11

د معنیٰ پرده:

• ثُبُورًا: هلاک، تباهي، يا د ځان د هلاکت غوښتنه.

تفسیر:

کله چې کافر خپل د عملونو دفتر له شا خوا څخه ورکړل شي، نو هغه به په دې وخت کې له سختې اندېښنې او پښېمانۍ ډک وي. هغه به ویني چې خپل ټول بد عملونه په هغه کې ثبت دي، نو له بې وسۍ به خپل ځان ته د هلاکت او تباهۍ غږ کوي، وايي: "واي! زما هلاکت دې راشي!" دا د هغه چا حالت دی چې په دنیا کې يې د الله له امر څخه سرغړونه کړې وه او له خپلو نېکيو اعمالو څخه يې بې پروايي کړې وه. هغه به په دې ورځ داسې هلاکت غواړي چې له عذاب څخه خلاص شي، خو هلاکت به ورته نه راځي، ځکه چې هغه به په داسې عذاب کې وي چې نه مرګ پکې شته او نه هم آرام.

فايدې:

1. دا آيت موږ ته دا درس راکوي چې د الله له حکم څخه سرغړونه او په دنیا کې له آخرت څخه بې پروايي د انسان د پښېمانۍ او افسوس سبب ګرځي.
2. په دنیا کې له نېکيو اعمالو څخه مخ اړول او په ګناهونو کې ډوبېدل به په آخرت کې د انسان لپاره د هلاکت غوښتنه راولي، نو بايد له همدې نن څخه د الله د رضا لپاره هڅه وکړو.
3. دا آيت د الله له رحمت او عذاب څخه وېره راپاروي، او موږ ته يادونه کوي چې د الله علم پر هر څه احاطه لري، نو بايد په خپلو اعمالو کې محتاط واوسو.