Аль-Иншикак сүресі — Аят 11

1. Сөздердің мағынасы:

• فَسَوْفَ — жақын арада, әлбетте.
• يَدْعُو — шақырады, айқайлап сұрайды.
• ثُبُورًا — құрып кетуді, жойылуды, өлімді.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят Қиямет күні өз амал дәптерін артынан алатын, яғни жаман істерімен танылған адамдар туралы айтылады. Олар сол сәтте өздеріне бұйырылған азапты көргенде, қатты қайғырып, өздерінің құрып кетуін, жойылуын, өлімнің келуін айқайлап сұрайды. Олар «Уа, қасірет! Мен құрып кетсем еді!» деп өкінеді. Бірақ бұл кезде өкінудің еш пайдасы жоқ, олар бұл дүниеде Аллаһқа қарсы келгендіктері үшін енді жазаларын тартады. Олар дүниеде өз отбасыларының арасында масаттанып, көңіл көтеріп, болашақты ойламай өмір сүрген еді. Олар қайта тірілмейміз, есеп бермейміз деп ойлады. Алайда Аллаһ оларды қалай жаратса, солай қайта тірілтіп, істеген істеріне қарай жазасын береді. Шындығында, Раббымыз олардың жай-күйін алғаш жаратқан күнінен бастап қайта тірілткенге дейін толық біледі, ешнәрсе Одан жасырын емес.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Бұл аят адамды ойландырады: біз дүниеде тек көңіл көтеріп, болашақты ұмытып кетпеуіміз керек. Әрбір ісіміз үшін есеп береміз.
• Аллаһтың әділдігі мен құдіретіне сенім артамыз. Ол бізді жаратқандай, қайта тірілтуге де қабілетті.
• Өкінудің пайдасы жоқ күн келмей тұрып, бүгіннен бастап тәубеге келіп, жақсылық жасауға асығайық.
• Ислам бізді саналы өмір сүруге, жауапкершілікті сезінуге шақырады. Бұл — біздің пайдамыз үшін, бақытты болуымыз үшін.
• Құран — бізге тура жол көрсететін, мейірімділік пен даналыққа толы кітап. Оны оқып, үйрену — әрбір мұсылманның бақыты.