சூரா அல்-இன்ஷிகாக் — வசனம் 11

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• ثُبُورًا (துபூரன்): அழிவு, அழிவை அழைத்தல். தனக்குத்தானே சாபமிட்டு "என் அழிவே வருக!" என்று கூவுதல்.

விளக்கம்:

மறுமை நாளில், இறைமறுப்பாளனின் செயல்பட்டேடு அவனது முதுகுக்குப் பின்னால் இருந்து வழங்கப்படும். அப்போது அவன் தனது நிலையைக் கண்டு, தனக்குத்தானே அழிவை அழைத்துக் கொள்வான். "என் அழிவே! என் மரணமே! இந்தக் கொடிய நிலையிலிருந்து என்னை விடுவிக்கும் அழிவு எங்கே?" என்று கூக்குரலிடுவான். உலகில் தான் செய்த தீமைகளின் பலனை அங்கு காணும்போது, அவன் விரும்புவது மரணமும் அழிவும்தான். ஆனால், அந்த அழிவும் அவனுக்குக் கிடைக்காது; அவன் நரகத்தில் நிலைத்து வேதனையை அனுபவிக்க வேண்டியதாகும். இவ்வுலகில் அவன் தன் செல்வத்திலும், இன்பங்களிலும் மூழ்கி, இறைவனை மறந்து, மறுமையைப் பற்றி சிந்திக்காமல் கர்வத்துடன் வாழ்ந்தான். அவன் தான் மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கப்பட மாட்டோம் என்று எண்ணினான். ஆனால், அல்லாஹ் அவனை முதல் முறை படைத்தது போலவே மீண்டும் உயிர்ப்பித்து, அவனுடைய ஒவ்வொரு செயலுக்கும் கணக்குக் கேட்பான். அவனுடைய இறைவன் அவனை முழுமையாக அறிந்தவனாக இருக்கிறான்.

பயன்கள்:

1. மறுமை நாளின் கணக்கு மிகத் தீவிரமானது; அதற்காக நாம் இப்போதே தயாராக வேண்டும்.
2. உலக இன்பங்களில் மூழ்கி, மறுமையை மறப்பது அழிவுக்குக் காரணமாகும்.
3. அல்லாஹ்வின் கண்காணிப்பு நம்மீது எப்போதும் உள்ளது; எனவே நல்ல செயல்களைச் செய்ய முன்வர வேண்டும்.
4. இறைவனின் கருணையும், நீதியும் நிறைந்த தீர்ப்பே இறுதி வெற்றிக்கு வழி.