ซูเราะฮฺ อัล-อินชิคอก — อายะฮฺ 11

คำอธิบายคำศัพท์ในโองการ

• ثُبُورًا (ษุบูร็อน) หมายถึง ความหายนะ ความพินาศ หรือการเรียกหาความตายและความหายนะให้มาถึงตน

คำอธิบายโองการ

โองการนี้กล่าวถึงสภาพของผู้ที่ได้รับบันทึกการงานของเขาทางเบื้องหลังของเขา ซึ่งคือผู้ปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮ์ เมื่อเขาเห็นความหายนะที่รออยู่เบื้องหน้า และรู้ว่าตนจะต้องเข้าสู่ไฟนรก เขาจะร้องเรียกหาความพินาศและความหายนะให้มาถึงตัวเขา กล่าวคือ เขาจะกล่าวว่า "โอ้ความหายนะเอ๋ย จงมาถึงฉันเถิด" ด้วยความสิ้นหวังและเสียใจอย่างยิ่ง เนื่องจากเขาได้เห็นแล้วว่าจุดจบของเขาคือความหายนะอันยิ่งใหญ่ที่ไม่มีทางหลีกเลี่ยงได้

การเรียกหาความตายและความหายนะนี้ เป็นการแสดงออกถึงความทุกข์ทรมานทางจิตใจอย่างแสนสาหัส ก่อนที่จะได้ลิ้มรสการลงโทษทางร่างกายในนรกเสียอีก เพราะเมื่อมนุษย์พบเจอสิ่งเลวร้ายที่สุด สิ่งหนึ่งที่เขาปรารถนาคือการดับสูญไปเสียให้พ้น แต่สำหรับผู้ที่อยู่ในไฟนรกนั้น แม้แต่ความตายก็ไม่มาหาเขาเพื่อให้เขาพ้นทุกข์ ดังที่อัลลอฮ์ตรัสไว้ในอีกโองการหนึ่งว่า "พวกเขาจะไม่ถูกตัดสินให้ตาย เพื่อพวกเขาจะได้ตาย และการลงโทษของมันก็มิได้ผ่อนปรนแก่พวกเขา" (ฟาฏิร: 36)

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ

1. การร้องเรียกหาความหายนะในวันกิยามะฮ์ เป็นผลพวงมาจากการหลงระเริงในชีวิตทางโลกโดยไม่คิดถึงวันหน้า ผู้ใดที่ใช้ชีวิตอย่างประมาทในโลกนี้ โดยไม่คำนึงถึงการกลับไปหาอัลลอฮ์ เขาจะต้องพบกับความเสียใจอย่างที่สุดในวันปรโลก
2. ความสุขทางโลกที่ปราศจากการศรัทธาและการทำความดีนั้น เป็นเพียงความสุขชั่วคราวที่หลอกลวง และจะกลายเป็นความทุกข์ระทมในวันอาคิเราะฮ์ ดังนั้นผู้มีปัญญาควรใช้ชีวิตในโลกนี้ด้วยความสำรวมและตระหนักถึงจุดหมายปลายทางที่แท้จริง
3. อัลลอฮ์ทรงรอบรู้และทรงเห็นทุกสิ่งของบ่าวของพระองค์ ตั้งแต่แรกสร้างจนถึงวันฟื้นคืนชีพ ไม่มีการงานใดที่สูญหายไปโดยไม่ได้รับการตอบแทน ดังนั้นจงทำความดีและหลีกเลี่ยงความชั่ว เพราะทุกสิ่งที่เรากระทำนั้น อยู่ในสายพระเนตรของพระองค์เสมอ
4. โองการนี้เป็นการเตือนสติให้มนุษย์เร่งกลับตัวกลับใจก่อนที่ความเสียใจจะไม่มีประโยชน์ และก่อนที่การร้องเรียกหาความหายนะจะไม่ได้รับการตอบสนอง เพราะประตูแห่งการเตาบะฮ์ยังเปิดอยู่ตราบเท่าที่ยังมีลมหายใจ