سورت طارق — آیت 12

1. د کلمو معناوې:

• ذَاتِ الصَّدْعِ: هغه ځمكه چې له بېخه څيرې كېږي، يعنې هغه ځمكه چې د نباتاتو د راوتلو لپاره چيرې كېږي.

1. د آيت تفسير:

الله تعالیٰ په دې آيت كې د ځمكې په واسطه قسم خوړلی دی چې له بېخه څيرې كېږي، يعنې هغه ځمكه چې د نباتاتو، مېوو او ونو د راوتلو لپاره چيرې كېږي. دا ځمكه چې كله د باران اوبه څښي، نو له بېخه څيرې كېږي او له هغې څخه نباتات او سبزيجات راوځي. دا د الله تعالیٰ د قدرت او حكمت یوه لویه نښه ده چې مړه ځمكه ژوندۍ كوي او له هغې څخه بېلا بېل نباتات راوباسي. همدا راز دا د قيامت د ورځې د راتلو یوه بېلګه ده، لكه څنګه چې ځمكه له بېخه څيرې كېږي او نباتات راوځي، همداسې به د قيامت په ورځ خلک له قبرونو راووځي.

1. ګټې او عبرتونه:

• دا آيت موږ ته د الله تعالیٰ د قدرت يادونه كوي، چې هغه څوك چې له مړې ځمكې څخه ژوندي نباتات راوباسي، هغه خامخا د مړيو د ژوندي كولو توان لري.
• په دې آيت كې د ځمكې د چيرې كېدو يادونه موږ ته د قيامت د ورځې يادونه كوي، چې خلک به له قبرونو راووځي.
• دا آيت موږ ته د الله تعالیٰ د نعمتونو قدرداني زده كوي، چې هغه زموږ لپاره له ځمكې څخه خوراك او روزي راوباسي.
• په دې آيت كې د الله تعالیٰ د حكمت او قدرت په اړه فكر كولو ته هڅونه شوې ده، چې د طبيعت په هر څيز كې د الله تعالیٰ نښې شته.