Suurah At-Taariq — Aayad 12

Macnaha ereyada:

• Al-Ardi Dhaat as-Sadʿi: Dhulka jeexjeexa (kala dillaaca) – waxaa loola jeedaa dhulka oo kala dillaaca si uu uga soo baxo doogga, geedaha iyo khudaarta.

Tafsiirka Aayadda:

Dhammaan mahad waxaa iska leh Eebaha weyn, kan ku dhaartay dhulka kala dillaaca. Dhulkan waxaa ku jira aayadaha Eebe oo muujinaya qudrada iyo xigmadda uu leeyahay. Marka Eebe yidhaahdo "Dhulka kala dillaaca", wuxuu ula jeedaa dhulka oo jeexjeexa oo kala furma si uu uga soo baxo doogga, geedaha, iyo khudaarta kala duwan. Tani waa mucjisad ka mid ah mucjisooyinka Eebe, maxaa yeelay dhulka oo engegan oo dhinta ayaa marka roobku da'o kala dillaaca oo waxaa ka soo baxa noocyo kala duwan oo dhir ah, taasoo muujinaysa in Eebe yahay kan wax nooleeya ee wax soo bixiya.

Sidoo kale, dhulka kala dillaaca wuxuu xusayaa in Eebe uu awood u leeyahay inuu soo bixiyo waxa ku dhintay, sida uu u soo bixin doono dadka Maalinta Qiyaame. Sida dhulku u kala dillaaco oo uu uga soo baxo doogga, sidaas oo kale ayaa dadka looga soo bixin doonaa qabriga.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayaddan:

1. Qudrada Eebe oo muuqata: Dhulka kala dillaaca waa calaamad muujinaysa qudrada Eebe, waxaana ku waajib ah in dadku ku fiirsadaan oo ay ka fikiraan abuurista Eebe.
2. Nolosha ka dib geerida: Sida dhulku u noolaado kadib markuu engego, saas oo kale ayaa Eebe u nooleyn doona dadka Maalinta Qiyaame, taasoo ku xoojisa iimaanka iyo cabsida Eebe.
3. Mahadnaqda Eebe: Waa in dadku ku mahadnaqaan Eebe nimcada uu ku mannaystay cuntada, khudaarta iyo doogga ka soo baxa dhulka, isla markaana ay xusuustaan in Eebe yahay kan arsaaqay.
4. Ku dhaartay Eebe: Aayaddan waxay muujinaysaa in Eebe uu ku dhaartay dhulka, taasoo muujinaysa weynida dhulka iyo faa'iidada uu u leeyahay dadka, waxayna ku boorrinaysaa dadka inay daryeelaan dhulka oo ayna ku kharribin.