سوره طارق — آیه 12

معانی کلمات:

• ذاتِ الصَّدْعِ: زمینی که شکافته میشود؛ مراد زمینی است که برای روییدن گیاهان و درختان شکاف برمیدارد.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به زمینی سوگند یاد میکند که برای بیرون آوردن گیاهان و نباتات شکافته میشود. این شکافتن زمین، نشانهای از قدرت بیپایان پروردگار است که از دل خاکِ سخت و خشک، گیاهان سرسبز و میوههای گوناگون را بیرون میآورد. همانگونه که باران از آسمان میبارد و زمین را سیراب میکند، زمین نیز به فرمان پروردگار شکافته شده و آنچه را در درون خود پنهان دارد آشکار میسازد. این سوگند، اشاره به نعمت بزرگ خداوند بر بندگان است که زمین را برای کشت و زرع و تأمین معاش آماده ساخته است. همچنین این شکافتن زمین، یادآور رستاخیز است؛ همانگونه که زمین در بهار شکافته و زنده میشود، در قیامت نیز مردگان از قبرها بیرون میآیند و به حیات دوباره بازمیگردند.

فواید و پیامهای آیه:

• توجه به نعمتهای الهی در طبیعت، انسان را به شکرگزاری و ایمان به پروردگار نزدیک میکند.
• شکافته شدن زمین برای روییدن گیاهان، نشانهای از حکمت و قدرت خداوند است که هیچ چیز برای او دشوار نیست.
• این آیه انسان را به تفکر در آفرینش دعوت میکند تا از این طریق به عظمت خالق پی ببرد و ایمانش استوارتر شود.
• یادآوری رستاخیز از طریق شکافتن زمین، انسان را به آمادگی برای روز قیامت و انجام اعمال نیک ترغیب میکند.