Surja El-Gashije — Ajet 17

Kuptimet e fjalëve:

• El-Ibil: devetë, kafshët e njohura që i ka krijuar Allahu me trup të madh e qafë të gjatë.
• Kejfe hulikat: si janë krijuar në mënyrë të përsosur e të mahnitshme, me fuqi e durim të jashtëzakonshëm.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar i fton mohuesit që e mohojnë ringjalljen dhe fuqinë e Tij, që të shikojnë me vëmendje e mendim te devetë – si janë krijuar ato me një krijim kaq të mrekullueshëm. Devetë, megjithëse janë kafshë të mëdha e të fuqishme, janë bërë të buta e të nënshtruara ndaj njeriut; ato mbajnë barrë të rënda, udhëtojnë në shkretëtira të gjera dhe durojnë etje e uri për ditë të tëra. Kjo krijesë e mahnitshme është dëshmi e qartë e fuqisë së Krijuesit të saj, i cili i ka dhënë asaj natyrë të përshtatshme për jetën në shkretëtirë dhe e ka bërë të dobishme për njeriun në shumë mënyra. Nëse njeriu mendon thellë për krijimin e devetë, do ta kuptojë se Ai që i krijoi ato me këtë përsosmëri, është i aftë t'i ringjallë të vdekurit dhe t'i kthejë ata në jetë për llogari e shpërblim. Ky ajet i bën thirrje njeriut që të shikojë me syrin e mendjes, jo vetëm me syrin e trupit, sepse çdo krijesë në këtë univers është shenjë që të çon te njohja e Krijuesit të saj.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

• Nxitja për të menduar dhe reflektuar në krijesat e Allahut, sepse kjo e forcon besimin dhe e afron njeriun te Zoti i tij.
• Devetë janë një mrekulli e fuqisë së Allahut; ato janë krijuar me cilësi që i shërbejnë njeriut, gjë që tregon mëshirën e Allahut ndaj robërve të Tij.
• Fuqia e Allahut për të krijuar krijesa të mëdha e të dobishme është provë e qartë se Ai është i aftë t'i ringjallë të vdekurit – pra, besimi në ringjallje është i lidhur ngushtë me besimin në fuqinë e Allahut.
• Shikimi me mendim në krijesat e Allahut është ibadet dhe shenjë e urtësisë, sepse e largon njeriun nga mohimi dhe e drejton drejt besimit të vërtetë.