سوره غاشیه — آیه 18

معانی کلمات:

• «رُفِعَت»: بلند کرده شد، برافراشته شد.

تفسیر آیه:

آیا انسانهای منکر و کافر به آسمان نمینگرند که چگونه برافراشته شده است؟ آسمانی که بدون هیچ ستونی، اینگونه بلند و استوار بالای سر آنان قرار گرفته و همچون سقفی محفوظ، نه فرومیپاشد و نه بر زمین فرو میافتد. این رفع و برافراشتگی باشکوه، با این نظم شگفتانگیز و زیبایی که در آن است، نشانهای روشن از قدرت بیپایان آفریدگار است که آن را با کمال استواری و بدون هیچ تکیهگاهی برپا داشته است.

فواید و پیامهای آیه:

• نگاه کردن به آسمان و تأمل در عظمت آن، دریچهای به سوی شناخت خداوند و قدرت بیکران اوست.
• هرچه انسان بیشتر در آفرینش آسمانها بیندیشد، ایمانش قویتر و یقینش به حکمت و تدبیر الهی عمیقتر میشود.
• این آیه دعوتی است به تفکر و اندیشه، چرا که قرآن انسانها را به مشاهده و تعقل در پدیدههای طبیعی فرا میخواند تا از این راه به حقیقت و خالق یکتا راه یابند.
• آسمان با این عظمت و استواری، نشانهای از لطف و رحمت خداوند بر بندگان است که سقفی امن و آرام برای زندگی آنان قرار داده است.