Surja El-Fexhr — Ajet 16

Kuptimet e fjalëve:

• ابْتَلَاهُ: e sprovoi atë, e vuri në provë.
• فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ: ia ngushtoi atij furnizimin dhe e bëri atë të pakët.
• أَهَانَنِ: më poshtëroi, më nënçmoi.

Tefsiri i ajetit:

Kur njeriu sprovohet nga Allahu me varfëri dhe me ngushtim të furnizimit, ai menjëherë mendon se kjo është shenjë e poshtërimit nga ana e Zotit dhe se Allahu e ka nënçmuar atë. Ai thotë: "Zoti im më ka poshtëruar!" – duke mos kuptuar se sprova me varfëri, ashtu si edhe dhënia e pasurisë, nuk janë domosdoshmërisht shenja të nderimit apo poshtërimit nga ana e Allahut. Allahu i provon robërit e Tij me të mira dhe me të këqija, me pasuri dhe me varfëri, për të parë se kush është i durueshëm dhe falënderues, e kush është i pakënaqur dhe ankohet. Ngushtimi i furnizimit mund të jetë një sprovë që kërkon durim dhe bindje, e jo domosdoshmërisht shenjë e poshtërimit. Po ashtu, dhënia e pasurisë mund të jetë sprovë që kërkon falënderim, e jo domosdoshmërisht shenjë e nderimit.

Përfitimet nga ajeti:

• Njeriu nuk duhet ta gjykojë dashurinë e Allahut për të vetëm në bazë të pasurisë apo varfërisë, sepse Allahu i jep pasuri edhe atij që e do, edhe atij që nuk e do, dhe ia ngushton furnizimin atij që e do për ta sprovuar dhe ngritur në shkallë më të larta.
• Sprova me varfëri është një mundësi për durim dhe për t'u afruar më shumë te Allahu, e jo arsye për pakënaqësi dhe ankesë.
• Njeriu duhet të jetë i bindur se Allahu është i urtë në çdo gjë që bën, dhe se çdo gjë që Ai cakton për robin e Tij ka një urtësi të madhe, qoftë ajo pasuri apo varfëri.
• Ky ajet na mëson të mos nxitojmë në gjykimin e gjërave sipas pamjes së jashtme, por të kërkojmë urtësinë hyjnore pas çdo sprove.