Аль-Фаджр сүрәсе — Аять 20

Сүзләр мәгънәсе:

• جَمًّا — бик күп, чиктән тыш артык, гаять зур күләмдә.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә кешеләрнең малга булган мөнәсәбәтенә игътибар юнәлтә. Кешеләр малны бик нык яраталар, аңа биреләләр һәм аны туплау өчен бөтен көчләрен куялар. Алар малны Аллаһы юлында тотудан, мохтаҗларга ярдәм итүдән тыелалар, чөнки малга булган мәхәббәт йөрәкләрен биләп ала. Бу хәл аларның бүгенге тормышларында да, ахирәткә әзерләнүдә дә зыян китерә. Малга булган чиктән тыш мәхәббәт кешене саранлыкка, бикәчлеккә һәм башкаларның хакларын ашауга китерә. Әгәр дә кеше малны дөрес юлда тотса, аны Аллаһы ризалыгы өчен сарыф итсә, ул мал аның өчен бәрәкәт чыганагына әверелер иде. Ләкин малга гыйшыклык белән бирелү аны һәлакәткә илтә.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Малга булган артык мәхәббәт — кешенең иманына һәм ахлагына куркыныч тудыра торган сыйфат.
• Мал-дәүләт Аллаһының рәхмәте булып тора, ләкин ул сынау да — кеше аны ничек тота, шуңа карап аның язмышы билгеләнә.
• Мөселман кешесе малны тупларга тырышырга тиеш, ләкин аны Аллаһы юлында тотарга, мохтаҗларга ярдәм итәргә дә онытмаска кирәк.
• Малга мәхәббәтне дөрес юнәлешкә куярга кирәк: малны Аллаһы биргән аманат итеп карарга һәм аны Ул кушканча тотарга.